«Πεθαίνοντας στο όριο των 50 ppb»

 

[προδημοσίευση από το υπό έκδοση μυθιστόρημα του Γιάννη Ζαμπετάκη]

Τούτο το μυθιστόρημα έχει στον τίτλο του ένα νομικό όριο, εκείνο του ολικού χρωμίου στο πόσιμο νερό. 50 ppb (parts per billion) ή 50 μέρη στο δισεκατομμύριο ή 50 μg/l είναι το νομικό όριο του ολικού χρωμίου (τρισθενούς και εξασθενούς) στο πόσιμο νερό.

Το όριο αυτό έχει γίνει στόχος από πολλούς επιστήμονες και ενεργούς πολίτες να διαφοροποιηθεί (σε όριο για το ολικό και σε χωριστό όριο για το εξασθενές χρώμιο). Μιας και το εξασθενές χρώμιο είναι καρκινογόνο και για τις καρκινογόνες ενώσεις δεν μπορεί να υπάρχει όριο.

Μέσα από την ιστορία του εξασθενούς χρωμίου στην Ελλάδα, στον Ασωπό και στη Μεσσαπία, ερχόμαστε σε επαφή με θανάτους από καρκίνο, μια οικολογική καταστροφή με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρά ψάρια στον Ευβοϊκό, ακαδημαϊκές μασωνίες, πολιτικές και επιστημονικές ίντριγκες, καθηγητικά κατεστημένα, δωτούς γιατρούς, πληρωμένους επιστήμονες (junk scientists) σε επιστημονικά ιερατεία, βιομηχανικά λόμπι αλλά και διεφθαρμένους δημοσίους υπαλλήλους (αιρετούς ή μη).

 

Κάθε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα είναι απλά συμπτωματική…

==========================

================================

ακολουθεί ένα από τα κεφάλαια του βιβλίου…

—————————————————————————

O Aη-Βασίλης και ο καρκίνος…

Παραμονή Πρωτοχρονιάς και τα παιδιά ετοιμάζονται να βάλουν τις πυτζάμες τους για τελευταία φορά αυτή την χρονιά. Είναι όλα τους χαρούμενα στην έπαυλη του κ. Φώσκολου στις παρυφές της Πεντέλης. Το δέντρο στολισμένο, το σπίτι έχει φορέσει τα γιορτινά του και δεν υπάρχει ούτε ένας κόκκος κακής διάθεσης τριγύρω. Οι δουλειές πήγαν καλά και φέτος και τα κέρδη ήταν αυξημένα για την εταιρεία του. Τα τρία του παιδιά παίζουν γύρω από το τζάκι και ρωτάνε τον μπαμπά τους: «Μπαμπά, τι ώρα θα έρθει ο Αη-Βασίλης;». «Μόνο όταν έχουν κοιμηθεί όλα τα παιδιά στο σπίτι» είναι η σταθερή απάντηση του κ. Φώσκολου εδώ και 5 χρόνια από τότε που τον πρωτορώτησε ο μεγάλος του γιος. Και σε λίγες στιγμές, τα παιδιά πάνε για ύπνο με την αλλοδαπή νταντά τους. Ο κ. Φώσκολος σερβίρει ένα λικέρ στη σύζυγο, το αγαπημένο του malt για τον ίδιο και ρίχνει ένα ακόμη κούτσουρο στο τζάκι.

Λίγα χιλιόμετρα πιο βόρεια, στην κοιλάδα του Ασωπού, τα δύο παιδιά του κ. Παπαστάμου ετοιμάζονται κι αυτά να υποδεχθούν τον Αη-Βασίλη. Ήταν όμως μια δύσκολη χρονιά. Η επάρατη νόσος πήρε μακριά την μανούλα τους και ο Γιώργης Παπαστάμος δεν έχει ακόμη ξαναβρεί τον βηματισμό του μετά τον άδικο χαμό της συντρόφου του έχοντας να ισορροπήσει τον ρόλο του μπαμπά, τον ρόλο του εργαζόμενου, τον ρόλο του αρχηγού της οικογένειας. Ήταν μια πραγματική δύσκολη χρονιά. Μια χρονιά που τους αφήνει με πολλά ερωτηματικά για τον χαμό της συζύγου του και μαμάς των παιδιών του. Γιατί να την κτυπήσει ο καρκίνος στην ηλικία των 35; Αφού κανένα καρκινοπαθή δεν είχαμε στην οικογένεια. Αφού κανένας μας δεν κάπνιζε. Αφού προσπαθούσαμε να έχουμε μια ισορροπημένη διατροφή. Η Πρωτοχρονιά θα τους βρει λιγότερους σε αριθμό αλλά πιο δεμένους. Από τότε που η Μαρία του έφυγε, έχει αποφασίσει να αφιερώνει πιο πολύ χρόνο στα παιδιά του. Για τον  Γιώργη, μετά την δουλειά, η ζωή του γεμίζει με τα δύο του παιδιά, τα διαβάσματά τους, τα χόμπι τους, τους φίλους τους. Ο μεγάλος πηγαίνει έκτη δημοτικού και του αρέσει η μουσική, να παίζει πιάνο και να τραγουδά. Ο μικρός πηγαίνει δευτέρα και του αρέσει το ποδόσφαιρο και προσπαθεί να αποφασίσει ποια θέση είναι πιο χρήσιμη: αυτή του επιθετικού ή αυτή του τερματοφύλακα.

Οι δύο οικογένειες απέχουν λίγα μόλις χιλιόμετρα απόψε αλλά τις εργάσιμες ώρες και μέρες, οι δύο άντρες δουλεύουν στον ίδιο χώρο, σε μια φάμπρικα στα Οινόφυτα.  Ο κ. Φώσκολος πηγαινοέρχεται Πεντέλη-Οινόφυτα με την πεντάλιτρη BMW ενώ ο Γιώργης Παπαστάμος αφού αφήσει τα παιδιά στο σχολειό, περπατά δεκαπέντε λεπτά μέχρι την φάμπρικα.

Σε μια άλλη άκρη της Αθήνας, σε μια μονοκατοικία-προίκα από τους γονείς του μένει ένας μαθηματικός με ξενικό όνομα (Μάντελσον τον λένε μιας και ο παππούς του ήταν από το Εδιμβούργο, την Αθήνα του Βορρά όπως αποκαλούν το Εδιμβούργο οι Σκωτσέζοι). Ο Μάντελσον έχει μια τρέλα με τα μαθηματικά της χημικής βιομηχανίας και του αρέσει να ασχολείται με ισοζύγια μάζας, ρύπανση και απόβλητα. Τα δικά του παιδιά έχουν μεγαλώσει και έχουν ανοίξει τα δικά τους φτερά και από τότε που γνώρισε τον Γιώργη Παπαστάμο, έχει βάλει σκοπό της ζωής του να μελετήσει πώς λειτουργούν αρκετές φάμπρικες στα Οινόφυτα (σαν κι αυτή που διευθύνει ο κ. Φώσκολος). Ο θάνατος της Μαρίας Παπαστάμου του έχει βάλλει πολλές ιδέες και η μαθηματική του σκέψη σταματημό δεν έχει…

Ο Μάντελσον όμως δεν είναι μόνος σε αυτό τον ασταμάτητο αγώνα με τον χρόνο. Κάνει παρέα με ένα τεχνολόγο τροφίμων, τον Κωστή Πίτσο, που παράγει τρόφιμα σε ένα άλλο ρυπασμένο μέρος της Ελλάδας λίγο πιο ανατολικά, στη Μεσσαπία στην Εύβοια. Μαζί με τον Γιώργη Παπαστάμο, έχουν γίνει αχώριστοι οι τρεις τους εδώ και μερικούς μήνες.  Ο Κωστής ξέρει από πρώτο χέρι τι νερό χρησιμοποιεί η βιομηχανία τροφίμων και από ποιες γεωτρήσεις. Και ο Γιώργης, ξέρει τι νερό πίνουν κάθε μέρα στο σπιτικό του…

Οι τρεις φίλοι έχουν ζητήσει μόνο ένα πραγματάκι από τον Αη-Βασίλη: να τους φέρει καθαρό νερό…

======================

 

 

 

Author: izabet

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>