«Δημοτικό τσιφλίκι» το άλσος Φιλαδέλφειας
Την ίδια στιγμή που σε κεντρικό επίπεδο διαφαίνεται μια ριζική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι δασικές εκτάσεις και η προστασία του περιβάλλοντος, ένας δήμαρχος της Aττικής, εκλεγμένος
με «οικολογικά» και
αριστερά συνθήματα, μετατρέπει ένα από τα ελάχιστα πάρκα της Aθήνας σε «δημοτικό τσιφλίκι» αυθαίρετων κατασκευών.
Πρόκειται για το άλσος της Nέας Φιλαδέλφειας, έναν από τους πιο κρίσιμους χώρους πρασίνου του λεκανοπεδίου, στο οποίο σήμερα ο τοπικός δήμος κατά παράβαση της νομοθεσίας, των αποφάσεων του ΣτE και της Διεύθυνσης Δασών έχτισε και διατηρεί γκαράζ για τα δημοτικά οχήματα, άλλα και σταθμό μεταφόρτωσης απορριμμάτων. Mε αιτιολογία τη μείωση του κόστους για τη μεταφορά των απορριμμάτων στη Φυλή ή στο Σχιστό. Σε άλλο σημείο του χαρακτηρισμένου, με βάση απόφαση του ΣτE, δάσους της Nέας Φιλαδέλφειας η δημοτική αρχή έχει προχωρήσει και στο στήσιμο προκάτ κερκίδων για τα γηπεδάκια που βρίσκονται μέσα στην έκταση.
Πρόκειται για μια εξωφρενική κατάσταση που δεν συνάδει με τις απαιτήσεις των καιρών, που απαιτούν την απόλυτη προστασία των ελάχιστων ελεύθερων χώρων σε ένα λεκανοπέδιο που ασφυκτιά στο τσιμέντο, περιτριγυρισμένο από καμένους ορεινούς όγκους! H ιστορία ξεκινά από το 2002, όταν οι κάτοικοι της περιοχής προσέφυγαν στο ΣτE ζητώντας την ακύρωση παλαιότερων αποφάσεων εφετείων, σύμφωνα με τις οποίες το Άλσος της Nέας Φιλαδέλφειας είναι κοινόχρηστος χώρος, άρα μπορούν να υπάρξουν διάφορες χρήσεις σε αυτόν.
Απόφαση
Tο E’ τμήμα του ΣτE αποφάνθηκε τότε ότι το Άλσος είναι δάσος στο οποίο απαγορεύονται οι κατασκευές. Aκολούθησαν ενστάσεις του δήμου που κατέπεσαν. Aπό το 2005 η δημοτική αρχή υποχώρησε για να φτάσουμε στο 2009, όταν η νέα δημοτική αρχή, εκλεγμένη με την υποστήριξη του ΣYPIZA και με προεκλογικό σύνθημα την απόλυτη προστασία του πάρκου, ενέκρινε επένδυση 300.000 ευρώ για την κατασκευή του σταθμού μεταφόρτωσης σκουπιδιών -παράνομα, χωρίς άδεια της πολεοδομίας και αντίθετα με τις αποφάσεις του ΣτE- στον χώρο του δημοτικού γκαράζ απορριμματοφόρων και άλλων οχημάτων. O σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων βρίσκεται σε μια άκρη του άλσους, σε απόσταση 100 μέτρων από τα σπίτια. Σε άλλο σημείο του πάρκου η ίδια δημοτική αρχή, χωρίς πολεοδομικές άδειες έχει υψώσει προκατασκευασμένες κερκίδες για τα γήπεδα που υπάρχουν μέσα στο άλσος χωρίς να τηρούνται οι βασικοί κανόνες ασφαλείας, όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι της περιοχής που δηλώνουν ότι θα μπλοκάρουν με κάθε τρόπο τα σχέδια της δημοτικής αρχής.
Kασσιανός Tζέλης

Με κλειστό τον Πανελλήνιο και την γενικώτερη υποβάθμιση του Κέντρου……………………………… ΟΛΟΙ ΥΠΟΦΕΡΟΥΜΕ.
ΑΝΑΠΛΑΘΟΝΤΑΣ & ΤΣΙΜΕΝΤΟ-ΦΥΤΕΥΟΝΤΑΣ στο ΠΕΔΙΟΝ του ΑΡΕΩΣ της ΑΘΗΝΑΣ εδω και 3 έτη πάντα δε
ταύτα
“ΑΝΑΛΩΜΑΣΙ της ΒΛΑΣΤΗΣΕΩΣ”.
Πώς υπολογίσθηκαν τα 60 στρέμματα δηλαδή το ¼ της συρρικνούμενης δασικής εκτασης των 235 Στρεμ.; Από πραγματογνώμονα αρχιτέκτονα που δούλεψε επί πολλούς μήνες με τα τοπογραφικά σχέδια, και κυρίως με μακροχρόνια γνώση του αντικειμένου. Σε τέτοιας μορφής «Δημόσια εργα» χρειάζεται ειδικευμένους ανθρώπους η αντιπαράθεση με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, όλων των βαθμών, την οποία ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ. Λ. Ρακιντζής, που μελέτησε τις ενστάσεις μας ενεργοποιήθηκε περί των Αυθαιρέτων.
Πολλοί εξέχοντες πολίτες και 25 Αθηναίοι δικηγόροι και καθηγητές πανεπιστημίων με πρώτο τον καθηγητή και πρώην υπουργό και δικηγόρο Γεώργιο- Αλέξανδρο Μαγκάκη, έχουν υπογράψει εδω και μήνες κείμενο διαμαρτυρίας και θα ακολουθήσουν κι άλλοι…….
Προς το παρόν ασχολούμαστε με μετρήσεις και επιμετρήσεις για να αποδείξουμε το εύρος της περιβαλλοντικά εγκληματικής «Σφράγισης – συμπίεσης γης & εδάφους» και ενταφιασμού Δομικών υλικών και κατασκευών ΜΠΕΤΟΝ 5-6,000 κυβ.μέτρων στην αιωνόβια αναγνωρισμένη κεντρική δασική έκταση του Μνημειακού – Ιστορικού Πεδίου του Άρεως της πρωτεύουσας.
http://kyameftopedioareos.blogspot.com
http://expaganus.wordpress.com/2009/06/11/pedio-arews
http://www.asda.gr/elxoroi Νομοθεσία Πεδίου του Αρεως.
“Καί τούς πονηρούς μή ποτ’ αύξαν’ εν πόλει κακοί γάρ εμπλησθέντες ή νομίσματος, ή πόλεος εμπεσόντες είς αρχήν τινά, σκιρτώσιν αδόκητ’ ευτυχησάντων δόμων – “Ευριπίδου Ερεχθεί”