Yannis Zabetakis

Athens News,

Friday 29.5.09

page 18

By Yannis Zabetakis

izabet@chem.uoa.gr

Scene 1: In Maliakos Gulf, since February, many thousands of fish have died. Experts talk of a total ecological disaster, on par with the Amvrakikos Gulf in February 2008. The fish farms in Maliakos have lost stock worth millions of euros. Who is going to reimburse the companies and local fishermen?

Scene 2: A newly built hotel with an exotic name in Nea Philadelphia is not connected to the main sewage pipeline and so, using the rainwater drains, its waste ends up in the Kifisos River. The odour is typically compelling, especially in the heat. Who respects the neighbourhood? How did this hotel get planning permission with no provision for its waste?

Scene 3: For how long will the people of Thiva, Oinofita, Avlida and Oropos be drinking contaminated water? On April 15, in the EU parliament, the Asopos River became a pan-European case. A representative of Stavros Dimas, the EU’s environment commissioner, publicly acknowledged for the first time that the Asopos case was closed in 2006 but that protests by local people did indeed force the EU Commission to reopen its file in 2007. Furthermore, the commission will soon establish a maximum limit for the chromium VI currently contaminating water in the region.

Two words underlie these three scenes: waste management, two words which mean nothing in Greece today.

Greece still has about 400 illegal landfills, and according to a Greek daily, if nothing is done the EC will soon start fining Greece 10 million euros a day. Despite this the construction of an effective management system for domestic and industrial waste remains far off.

It is thus obvious that in Greece we have more than one potential Hinkley, Calif., where carcinogenic chromium VI killed people and made Erin Brockovich famous for her battle against the energy giant Pacific Gas and Electric Co.

Greek poet Yiorgos Seferis, a Nobel laureate, once wrote that, “Wherever I travel Greece wounds me”. In the case of waste management, his line could perhaps be transformed to read: “Whichever river flows, Hinkley comes to mind”.

Apart from chromium VI, rivers in Greece are contaminated by the illegal dumping of domestic and industrial waste, cocktails of heavy metals, fertilisers and pesticides while the local authorities and prefects remain blind to what is happening.

The non-existence of waste management in Greece has paramount consequences for the environment and the safety of the food that is produced in contaminated areas.

The latest example of the contamination of food is the Maliakos Gulf. The fishing season is over for hundreds of fishermen. Fish farms are already seeking compensation, as the Athens News reported in April.

In parallel, when New Democracy MP Michalis Yannakis asked Antonis Zampelas, chairman of EFET, the Greek food safety authority, to vouch for the safety of the food produced in Thiva and Oinofita, such as potatoes, carrots and onions, Zampelas replied no conclusions may be drawn until further data become available.

In order to assess the food-safety problem that arises from the lack of waste management, there are no magical solutions but certain methodological steps. We need to consult the company registries in each industrial area and conduct immediate onsite audits. Within a few days we can identify the polluters.

Companies that fail to conform to existing laws would need to stop operating immediately, until they apply all relevant environmental and food legislation. These steps are basic, but in Greece we do not want to perform proper audits.

In any organised state, the organisation that performs these audits is not manned by elected officials such as prefects or mayors. Sadly, politicians prefer the solution with the least political cost and not the strict application of the law. This is the reason behind the really low fines, in the past, for the polluters in Asopos, Amvrakikos and Maliakos.

The country’s agricultural production and environment are becoming even more contaminated. How long will it be before tourists notice the polluted beaches, rivers and food? Environmental damage will have a direct detrimental impact on this key economic sector.

There are two fundamental steps that need to be taken. First, a complete retooling of safety audits so they all fall under one ministerial roof. Today water in rivers and lakes is controlled by the environmental auditors of EYEP, under the ministry of environment and public works (YPEXODE) and the Institute of Geological Studies (IGME), under the ministry of development.

When the same water enters a food industry, it is controlled by EFET, under the ministry of agriculture and food. And when the same water is bottled, it is checked by the ministry of health. There are, therefore, four different ministries involved in the safety audits of the most valuable of foods: the water we drink daily.

The result of this is simple and tragic: audits are overly fragmented and ineffective.

Secondly, the judges of this country need to start applying the EU principle of polluter pays. In Italy, Felice Casson, now a member of the Italian senate, became famous because of the high fines that were levied when he was the top prosecutor in the trial of directors from Enichem and Montedison. The case was centred on an environmental disaster and the death of 157 workers due to PVC production in an industrial district of Venice, in 2005. The fines, following the polluter-pays principle, totalled 500 million euros.

In the Asopos region, cancer now kills 38 percent of the people in the town of Oinofita. In Maliakos, all the fish are dead for this year.

And yet with fines of a few thousands euros, polluters will never pay the real cost of their damage. They will just pay the fine and continue to pollute the environment and food chain.

Greece needs its own Felice Casson.

The author is an assistant professor of food chemistry and lead auditor in the chemistry department at the University of Athens. www.zabetakis.net

ΤΟ ΒΗΜΑ, 17.6.2006

ή με άλλα λόγια…

Τι είχες Παιδεία μου…τι είχα πάντα… [ΤΟ ΒΗΜΑ, 5.9.2008]

Σάββατο 23.5.09,

συνέντευξη στην Αγγελική Δημοπούλου,

στο κανάλι 1 του Πειραιά

για τον Ασωπό, τα τρόφιμα,

τον ΕΦΕΤ και τους ελέγχους

τον Σπύρο τον Κουβέλη

τον γνώρισα πριν από μερικούς μήνες,

πέρσι το φθινόπωρο…

πήγα 2-3 φορές από το γραφείο του στα Εξάρχεια για να δω από κοντά πώς και τι σκέφτεται για το περιβάλλον, την ενέργεια, τα τρόφιμα.

Θυμάμαι μια μέρα του πήγα μια φωτοτυπία αυτού του άρθρου μου και του έκανε εντύπωση ο ανοιχτός τρόπος διαφωνίας μου με τον ΟΗΕ. Για να το πω κι αντίθετα…μου έκανε εντύπωση η συστράτευσή του με τον τρόπο σκέψης του ΟΗΕ στο θέμα της κρεατοφαγίας…

Οι δρόμοι μας [με τον Σπύρο αλλά και με το όλον ΠαΣοΚ] κάπου χωρίστηκαν…τον Μάρτη όταν έγινε πλέον σαφές και φανερό ακόμα και διά γυμνού οφθαλμού ότι κάτι τους λείπει εκεί στο Κίνημα… κι αυτό που τους λείπει είναι η Ειλικρίνεια και η Πολιτική Βούληση να σπάσουν αυγά!

Σε δύο θέματα …έγινε φανερό ότι μου λένε ψέματα:
1. Στο θέμα των καρτέλ και του δικτύου καταναλωτών

για το δίκτυο του ΠΑΣΟΚ με είχε καλέσει ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης πέρσι τον Φλεβάρη, ένα μήνα πριν το ανακοινώσει ο ΓΠ Jr στο 8ο συνέδριο του ΘΑΣΟΚ…αλλά από τότε στο θα και στο θα έμεινε το θέμα…

γι’αυτό ένα χρόνο μετά δεν άντεξα άλλο …και τους είπα άντε γεια…
αλλά ένας καθώς-πρέπει αποχαιρετισμός πρέπει να συνοδεύεται και από ένα επικήδειο!

Ο δικός μου επικήδειος για το ΠΑΣΟΚ είχε τίτλο

Καρτέλ και Πράσινα Άλογα αλλά το καθώς-πρέπει-ΒΗΜΑ τον άλλαξε λίγο

εν τω μεταξύ…όπως θα ακούσετε κι εδώ…, είχα πάρει και συνέντευξη από τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη αλλά …άνθρακες ο θησαυρός…ίσως το μόνο ψέμα [περί του δικτύου] που μου έχει πει ο Μιχάλης [ψέμα όμως On air, δημόσιο...].

2. στο θέμα του Ασωπού
όταν από τον Φλεβάρη είχαμε αρχίσει στο εργαστήριο να βρίσκουμε νικέλιο και χρώμιο σε τρόφιμα-βολβούς πάνω από τα επίπεδα της βιβλιογραφίας (δείτε εδώ κι εδώ), πίεζα τον Κουβέλη να πάρει θέση για τον Ασωπό…προτίμησε να σιωπήσει…

ίσως να μην έχει άδικο η Athens News…που τον αποκαλεί the reluctant politician

και όπως σημειώνει ο φίλος ο Thrasy Petropoulos…

τελικά…

Perhaps politics and environmental policy-making aren’t so similar after all.

Σπύρο, ελπίζω να αλλάξεις το ΠαΣοΚ και όχι το αντίθετο…

πρόσεχε όμως…do not pay the ferryman!

Καρότα με νικέλιο και χρώμιο

Αγροτικά προϊόντα «δηλητηριασμένα» από βαρέα μέταλλα πωλούνται στις λαϊκές αγορές και στα σουπερμάρκετ της χώρας.

Καρότα και πατάτες της ευρύτερης περιοχής Οινοφύτων θεωρούνται από τους ειδικούς επισφαλή για την υγεία, αφού περιέχουν συγκεντρώσεις νικελίου ακόμη και… 1.000% πάνω από τα μέγιστα επίπεδα.

Μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε ιδιωτικό εργαστήριο (Agrolab), που είναι ωστόσο εγκεκριμένο από κρατικό φορέα (Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης) έφεραν στο φως συγκλονιστικά στοιχεία.

Πάνω από τα όρια

Τον Φεβρουάριο δέκα αγρότες της περιοχής έδωσαν καρότα και πατάτες στο εργαστήριο για έλεγχο. Το δείγμα, βέβαια, ήταν πολύ μικρό για να ενοχοποιηθεί μια ολόκληρη έκταση 150.000 στρεμμάτων καλλιεργήσιμης γης. Τα αποτελέσματα, ωστόσο, είναι ανησυχητικά:

*Στα καρότα ανιχνεύθηκε νικέλιο σε τιμές που κυμαίνονταν από 0,08 mg/kg έως 1,6 mg/kg, όταν η ανώτατη αναφερόμενη τιμή στη διεθνή βιβλιογραφία είναι 0,16 mg/kg (δηλαδή το καρότο περιέχει νικέλιο μέχρι και 10 φορές πάνω απ’ όσο έχει ποτέ καταγραφεί και δημοσιευθεί σε μελέτες).

*Η ποσότητα χρωμίου στο ίδιο προϊόν είναι από 0,03 mg/kg έως 0,21 mg/kg. Την ίδια στιγμή η ανώτατη τιμή στη σχετική βιβλιογραφία είναι 0,08 (δηλαδή περιέχει χρώμιο έως και 2,5 φορές πάνω).

*Στις πατάτες το νικέλιο εντοπίστηκε σε ποσότητα 0,79-1 mg/kg με ανώτατη τιμή τα 0,44 mg/kg. Και το χρώμιο σε 0,13 με ανώτατο όριο τα 0,27 mg/kg.

Ολοι γνωρίζουν ότι οι βιομηχανίες μολύνουν τον Ασωπό και τον υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής με βαρέα μέταλλα.

«Εξασθενές χρώμιο, κοβάλτιο, νικέλιο, βάριο και μαγγάνιο ανιχνεύονται στο νερό σε επίπεδα πάνω από κάθε όριο. Αυτά μπορούν να επιμολύνουν τα τρόφιμα-βολβούς, δηλαδή καρότα, πατάτες, κρεμμύδια. Οι μέχρι σήμερα μετρήσεις το επιβεβαιώνουν δραματικά: Τα βαρέα μέταλλα περνούν από το νερό στα τρόφιμα. Μήπως δεν είναι πλέον υπερβολή να μιλάμε για… επινικελιωμένα καρότα;» αναρωτιέται ο Γ. Ζαμπετάκης, επίκουρος καθηγητής Χημείας Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Απειλή για τα παιδιά

Αν και μέχρι σήμερα δεν έχουν οριστεί ανώτατες τιμές για το νικέλιο και το χρώμιο στα τρόφιμα, τίθεται το ερώτημα πόσο ασφαλή είναι τα προϊόντα μιας περιοχής τόσο επιβαρημένης και με αυξημένα επίπεδα βαρέων μετάλλων.

Την απάντηση δίνει η Πολυξένη Νικολοπούλου-Σταμάτη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Περιβαλλοντικής Παθολογικής Ανατομίας και μέλος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Γιατρών για την πρόληψη του πυρηνικού πολέμου (IPPNW), που πήρε Νόμπελ Ειρήνης το 1985:

«Η θέση μου ως γιατρού είναι ότι δεν μπορούμε να δεχτούμε ουσίες χαρακτηρισμένες ως καρκινογόνες από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας μέσα σε πόσιμο νερό και σε τρόφιμα που καταναλώνονται από εγκύους και παιδιά. Ακόμη και μικρές τιμές νικελίου και χρωμίου σε ένα καρότο δεν εξασφαλίζουν, τις ευαίσθητες ομάδες, διότι δεν ξέρουμε ποια ποσότητα από τα προϊόντα θα καταναλώσουν. Τα βαρέα μέταλλα δεν είναι στοιχεία που μεταβολίζονται και αποβάλλονται από τον οργανισμό. Αντιθέτως, αθροίζονται. Οποιαδήποτε βιοάθροιση επιφέρει τοξικότητα στον οργανισμό. Εκτός των άλλων η περιοχή πρέπει να μελετηθεί επιδημιολογικά».

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το χρώμιο όταν εισέρχεται στο φυτό ή στο βολβό μετατρέπεται από εξασθενές σε τρισθενές, που σε μικρές συγκεντρώσεις θεωρείται σχετικά αβλαβές για την υγεία. Ομως, μέσα στον οργανισμό είναι δυνατό να επαναμετατραπεί σε καρκινογόνο εξασθενές.

«Αυτό μπορεί να συμβεί στην περίπτωση κατά την οποία έχουμε καταναλώσει αγαθά που περιέχουν οξειδωτικές ενώσεις, π.χ. αλκοόλ. Ή όταν το περιβάλλον του στομάχου ευνοεί οξειδωτικές αντιδράσεις, δηλαδή όταν έχουμε καταναλώσει τρόφιμα φτωχά σε αντιοξειδωτικά», διευκρινίζει ο Γ. Ζαμπετάκης.

Την πληρώνουν οι αγρότες

Μετρήσεις στα προϊόντα της περιοχής δεν έχουν πραγματοποιηθεί από κανέναν επίσημο φορέα παρά το γεγονός ότι η ύπαρξη βαρέων μετάλλων στο πόσιμο νερό είναι γνωστή από το 2006. Ο ΕΦΕΤ δεν διενεργεί δικούς του ελέγχους και δεν μπορεί να απαντήσει στο εάν τα προϊόντα είναι κατάλληλα ή όχι.

Πρόσφατα, ύστερα από σχετική ερώτηση του βουλευτή Βοιωτίας της Ν.Δ., Μιχάλη Γιαννάκη, ο ΕΦΕΤ περιορίστηκε να αναφέρει ότι «έχει έρθει σε επαφή με πανεπιστημιακούς και άλλους ερευνητικούς φορείς για το ζήτημα και συγκεντρώνει όλα τα διαθέσιμα δεδομένα από ερευνητικές μελέτες που έχουν γίνει».

Στο μεταξύ οι αγρότες βρίσκονται πλέον σε δεινή θέση, αφού με δυσκολία πουλούν τα προϊόντα τους. Οι ίδιοι απαιτούν από το κράτος λύση στα πολλαπλά προβλήματά τους.

«Η πολιτεία επιτρέπει στις βιομηχανίες να ρυπαίνουν τον υδροφόρο ορίζοντα που χρησιμοποιούν οι αγρότες για να ποτίζουν. Οι παραγωγοί που έχουν κάνει τεράστιες επενδύσεις με δάνεια πρέπει να διεκδικήσουν αποζημιώσεις, που, άλλωστε, δικαιούνται. Η Ενωση Ελλήνων Χημικών έχει προειδοποιήσει ότι όσοι ποτίζουν με υδρονέφωση πρέπει να λαμβάνουν προστατευτικά μέτρα, όμως κανένας κρατικός φορέας δεν τους έχει ενημερώσει πώς θα προστατευθούν», τονίζει ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης, μέλος του Ινστιτούτου Τοπικής Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού (ΙΤΑΠ) που έφερε στο φως το πρόβλημα της μόλυνσης των Οινοφύτων.

στις 7.6.09 έχουμε ευρωεκλογές…
εμείς τα μέλη του Ινστιτούτου Τοπικής Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού (ΙΤΑΠ),
οι κάτοικοι της ΑττικοΒοιωτίας που πίνουμε άμεσα νερό από την περιοχή και τρώμε έμμεσα τα βαρέα μέταλλα μέσω της τροφικής αλυσίδας…δεν το βάζουμε κάτω!

Αγωνιζόμαστε για ένα Ασωπό καθαρό και ετοιμάσαμε και την παρακάτω επιστολή που θα στείλουμε σε όλα τα κόμματα που ζητάνε την ψήφο μας στις 7.6.09. Θα την στείλουμε όμως και στους επικεφαλής όλων των ευρωψηφοδελτίων και από τις απαντήσεις τους που θα τις δημοσιεύσουμε θα μπορέσουμε όλοι μαζί να κρίνουμε ποιος-ποια αξίζει το …βόλι μας!

Αν θέλετε να την συν-υπογράψετε, μπορείτε να αφήσετε το όνομά σας ως σχόλιο στην ανάρτηση ή να μου στείλετε το όνομά σας στο izabet@chem.uoa.gr
————————————————–
———————————————-
—————————————–

O Aσωπός είναι Eυρωπαϊκό πρόβλημα;

Αγαπητέ κύρια/ε Υποψήφια/ε Ευρωβουλευτή

Από το 2005, γνωρίζετε ότι λίγα χιλιόμετρα πιο βόρεια από την Αθήνα, στα Οινόφυτα, στον Ωρωπό, στη Θήβα και στην Αυλίδα μάς διανέμουν για να πίνουμε νερό με καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο [Cr(VI)], αφού έχει μολυνθεί πλήρως ο υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας από την σχετική αυθαίρετη διαχείρηση τοξικών αποβλήτων από την σχετική τοπική βιομηχανία! Μιλάμε για μια εκτεταμένη περιοχή όπου ζουν περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι και όπου παράγονται τρόφιμα-βολβοί που ξέρουμε –από τη διεθνή βιβλιογραφία και πρακτική- ότι βιοσυσσωρεύουν τα βαρέα μέταλλα.

Ρυπασμένο νερό με τοξικά χημικά σημαίνει όμως …θάνατος : 200 νεκρά πουλιά φλαμίνκο (λίμνη Kορώνεια, Σεπτέμβρης του 2007), 1.000 τόνοι νεκρών ψαριών (Aμβρακικός κόλπος, Φλεβάρης του 2008) αλλά και θάνατοι ανθρώπων από καρκίνο στα Oινόφυτα (οι θάνατοι από καρκίνο στα Oινόφυτα ήταν 6% το 1989 ενώ σήμερα είναι …στο 36%, μόλις 600% πάνω!).
Oι έλεγχοι όμως στο νερό από την ελληνική συντεταγμένη πολιτεία είναι τόσο αποσπασματικοί που είναι σαν μην…γίνονται! Tο νομικό πλαίσιο είναι διάτρητο και οι εμπλεκόμενοι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι πολυδιασπασμένοι αφού ανήκουν σε τέσσερα διαφορετικά υπουργεία! Το νερό στα ποτάμια και τις λίμνες ελέγχεται από την Eιδική Yπηρεσία Eπιθεωρητών Περιβάλλοντος (EYEΠ) του YΠEXΩΔE, το νερό των γεωτρήσεων ελέγχεται από το Iνστιτούτο Γεωλογικών και Mεταλλευτικών Eρευνών (IΓME) του Yπ. Aνάπτυξης. Ενώ το νερό στις βιομηχανίες των τροφίμων δεν ελέγχεται από κανέναν μετά και την «απαλλαγή» του ΕΦΕΤ από το καθήκον αυτό και το εμφιαλωμένο νερό ελέγχεται τύποις από το Yπ. Yγείας…

Λαβύρινθος, πολυνομία και εν τέλει…αναρχία και αναποτελεσματικότητα!

Σήμερα, με τα επιστημονικά δεδομένα που προέρχονται από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών σχετικά με την ύπαρξη βαρέων μετάλλων σε τρόφιμα, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι «βρώμικο νερό = μολυσμένα τρόφιμα». Τα βαρέα μέταλλα περνάνε,από το νερό της βιομηχανικής παραγωγής, της κτηνοτροφικής παραγωγής και της άρδευσης, στα παραγώμενα τροφιμα και την «τροφική αλυσίδα» και από εκεί καταλήγουν στο πιάτο μας σε Πανελλήνιο επίπεδο. Τα τρόφιμα αυτά μπορούν όμως να καταλήξουν και σε όλες τις χώρες της ΕΕ!

Με άλλα λόγια, όταν παραμενει «ανεξέλεγκτο το τοπικό πρόβλημα του νερού» σε Βοιωτία, Εύβοια και Ανατολική Αττική, το πρόβλημα γίνεται εθνικό και ευρωπαϊκό προβλήμα υγείας και προστασίας του καταναλωτή όπως και πρόβλημα «ουσιαστικής βιωσιμότητας» της τοπικής παραγωγής!

Η συντεταγμένη πολιτεία όμως δεν θέλει να ασχοληθεί με το πρόβλημα τούτο. Ήδη οι αγρότες βλέπουν την παραγωγή τους να μένει στα αζήτητα, οι κάτοικοι πίνουμε τοξικό νερό και όλοι μας είμαστε πειραματόζωα σε ένα πείραμα Κινδύνου Υγείας με αναμφίβολη κατάληξη! Την στιγμή που θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται με βάση την «Αρχή της Προφύλαξης» έναντι παντός «ενδεχόμενου κινδύνου.»

Και σας ερωτάμε:

1. ποια η θέση του κόμματός σας για το έγκλημα του Ασωπού;

2. σε περίπτωση εκλογής σας, σε τι ενέργειες θα προβείτε στις πρώτες 100 μέρες της θητείας σας;

3. η ευρωπαϊκή Επιτροπή χρειάζεται συνεχή πίεση από τα κόμματα του Ευρωκοινοβουλίου, είστε σε θέση για ένα τέτοιο αέναο pressing;

Υπογραφές

Ομάδα ΙΤΑΠ

ΠαπαΓιάννης Οικονομίδης

Θανάσης Παντελόγλου, Χημικός – Βιοχημικός

Μαρία Βιτωράκη, Χημικός Μηχανικός MSc., Καθηγήτρια Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης

Γιάννης Ζαμπετάκης, Επικ. Καθηγητής Χημείας Τροφίμων, ΕΚΠΑ

Γιάννης Κτιστάκις, Λέκτορας Νομικής Σχολής, Δημοκρίτειο Πανεπιστημίο

μια φωτογραφία από το …original Hinkley…

ΤΑ ΝΕΑ, 12.5.2009, Τρίτη Άποψη

[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Γέμισε η Ελλάδα «Ηinkley»

Καμία διαχείριση αποβλήτων – κανένας έλεγχος στους ρυπαντές

Του Γιάννη Ζαμπετάκη

izabet@chem. uoa.gr

www. zabetakis. net

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 12 Μαΐου 2009

η μέρα της κρίσης -25.5.09- πλησιάζει…
η αγωνία στα …ύψη…
κλείνω τα μάτια…
—————————————————–
——————————————-
———————————

Πλησιάζει η μέρα που θα γίνει η εκλογή για την πλήρωση μιας θέσης ΔΕΠ στο Χημικό Τμήμα του ΕΚΠΑ όπου το εκλεκτορικό σώμα έχει ορισθεί παράνομα!
Στις 25.5.09, θα δούμε λοιπόν αν το νόμιμο είναι ηθικό ή το ηθικό και το νόμιμο είναι 2 έννοιες μόνο στο μυαλό του Βουλγαράκη…

Σχετικά με την εκλογή στις 25.5.09…
προτείνω στους συναδέλφους και τους φίλους αλλά και τους …υποψηφίους το παρακάτω ανάγνωσμα [από το ΒΗΜΑ]

Η μαϊμού και η αξιοκρατία

Ο Θεόδωρος Α. Αγγής, Dr Ρhil., μόνιμος λέκτορας Πανεπιστημίου Αιγαίου, από τη Ρόδο, γράφει:

«Θα βάλω υποψηφιότητα για μέλος ΔΕΠ» είπε η μαϊμού και χάρηκε μόνο που το είπε. «Πού πας καημένη, ξυπόλητη στ΄ αγκάθια!» της είπε η φίλη της η αξιοκρατία που λάτρευε τα ζώα. «Εχεις πτυχίο;». «Οχι, βέβαια, πειράζει;» απάντησε η μαϊμού. «Α, καλά, είσαι εντελώς ακατοίκητη!» της αντέταξε η αξιοκρατία. Μια και δυο, λοιπόν, φορώντας κουστούμι και γραβάτα, η μαϊμού ξεκίνησε για να παρουσιαστεί στην εισηγητική επιτροπή και στο εκλεκτορικό σώμα στο μαϊμουδοπανεπιστήμιο. Μπήκε δειλά δειλά στην αίθουσα συνεδρίασης του εκλεκτορικού σώματος και του Τμήματος. Η εισηγητική επιτροπή και οι εκλέκτορες ήταν όλοι παρόντες. Από το ύφος τους καταλάβαινες ότι κάτι δεν πάει καλά! Ηταν όλοι τους πολύ σοβαροί! Η μαϊμού μας άρχισε να φοβάται και να αμφιβάλει! Εκανε μια βαθιά υπόκλιση ενώπιον της επιτροπής, έτσι σαν οσφυοκαμψία. «Μπράβο!» είπε μέσα του ένας εκλέκτορας, ο πρόεδρος της επιτροπής, και θυμήθηκε ότι αυτός είχε σκύψει ακόμη περισσότερο! «Εχεις πτυχίο;» ρώτησε ο πρόεδρος του εκλεκτορικού σώματος. Η μαϊμού μας έσκυψε δειλά το κεφάλι και ψέλλισε: «Οχι!».

«Εύγε! Συγχαρητήρια! Εκλέγεσαι!» φώναξε ο πρόεδρος. Σύγκαιρα σηκώθηκε και άρχισε να χειροκροτεί. Οι υπόλοιποι εκλέκτορες πήραν αμέσως το μήνυμα, σηκώθηκαν και άρχισαν να χειροκροτούν φωνάζοντας: «Συγχαρητήρια! Συγχαρητήρια! Εκλέγεσαι!».

Θυμήθηκαν τη μέρα που εκλέχθηκαν και έκλαψαν από χαρά φωνάζοντας: «Είμαστε μαϊμούδες καθηγητές! Ζήτω! Ζήτω! Μαϊμουδοκαθηγητές όλου του κόσμου ενωθείτε!».

«Ζήτω η Ελλάς!» φώναξε η μαϊμού που τα είχε χάσει. «Ζήτω το έθνος!».

Ολοι αγκαλιάστηκαν και φιλούσε ο ένας τον άλλον από ευτυχία!

Στην άκρη της αίθουσας η αξιοκρατία σηκώθηκε και διακριτικά έφυγε αηδιασμένη από την αίθουσα. Κόντευε να πάθει ασφυξία εκεί μέσα!

Πήρε μερικές βαθιές αναπνοές, σαν βγήκε έξω, σήκωσε το κεφάλι της ψηλά και είπε: «Δεν υπάρχει θεός!».

Γύρω της περπατούσε πολύς κόσμος. «Κατσαμπρόκοι! Τζουτζέδες! Οσφυοκάμπτες! Σφογγοκωλάριοι!» ούρλιαξε η αξιοκρατία.
«Εχουμε γίνει καραγκιοζμπερντές, πανοικεί!».

Αμέσως συνελήφθη και οδηγήθηκε στα κρατητήρια της αστυνομίας. Ο επικεφαλής αξιωματικός τη ρώτησε γιατί τα κάνει αυτά.

«Δεν φοράω κουκούλα! Εχω πτυχίο!» του απάντησε ασκαρδαμυκτί. Εκείνος δεν κατάλαβε και ζήτησε αμέσως ψυχιατρική εξέταση. Μετά την εξέταση, η αξιοκρατία οδηγήθηκε στο ψυχιατρείο. Εκεί είναι ακόμη και λέει συνέχεια: «Δεν φοράω κουκούλα! Εχω πτυχίο! Εχω πτυχίο!». Οι νοσηλευτές δεν καταλαβαίνουν και κουνούν με λύπη το κεφάλι τους.

———————-
izabet’s comment

Νο comments.

Maliakos SOSin English

and in Greek

we, the citizens, shout as loud as we can but only the media can hear us.

thanks to Damian in Athens News and Ioanna in Kathimerini

Yannis Zabetakis

Greece’s dead sea [Athens News, 17.4.2009]

While there is no consensus on the root cause behind an algal bloom that haskilled millions of fish in the Maliakos Gulf, the season is nevertheless overfor hundreds of fishermen

DAMIAN MAC CON ULADH

Under the microscope: the Chattonella marina specles of algae

AS FISH-eating Greeks near the end of their religious fasting, fishermen and their wider community dependent on the Maliakos Gulf face a bleak year ahead as an algal bloom, now two months old, continues to devastate stocks.

Surrounded on its northern, western and southern shores by the prefecture of Fthiotida, the Maliakos Gulf is one of the prime fish-farm regions of Greece. It is estimated that millions of fish, both wild and farmed, have died since the first dead fish were noticed by local fishermen in late January.

From late February, further fish kills were reported from all sides of the Maliakos, in central Greece, from the municipality of Rahes on its northern entrance to Kamena Vourla and Agios Konstantinos in the south.

According to a Greek daily newspaper, one fish farm has lost over three million fish.

“We’re talking about many tons of dead fish in general,” said Kalliopi Pagou, a researcher at the Institute of Oceanography of the Hellenic Centre for Marine Research (HCMR).

Earlier this week, the HCMR identified phytoplankton from the genus Chattonella as the source of the mass kill. As Pagou explained to the Athens News, the “highly toxic” Chattonella effectively chokes fish within a few hours by forming thick mucus on their gills.

“Chattonella also kills through the toxic compounds it produces, such as neurotoxins, which affect the nervous system, and superoxides that also damage the gills.”

One of the most unusual characteristics of the disaster, according to fishermen, is that it has also killed demersal fish, or bottom feeders, such as sea beam, sand steenbras, bass, bream and becker.

Pagou said Chattonella species are known to produce a cyst when conditions for its survival are no longer present. These dormant forms of the cell then fall to the seafloor, but she says she has no evidence to suggest that this is what happened to the demersal stock in the Maliakos this time around.

The researcher said that there have been several incidents of Chattonella internationally, most commonly in fish farms. The Maliakos case is the second in Greece, the first occurring on the coastline of the Larissa prefecture in 2007, in a channel where several fish species were cultivated.

While scientists have yet to find the cause of the current Chattonella algal bloom, they do know the microorganisms thrive when conditions are ripe.

“All phytoplankton species develop in suitable environments where conditions are mainly dominated by nutrients,” says Efstathios Balopoulos, director of the Institute of Oceanography.

According to Fthiotida Prefect Thanasis Heimaras, the algae are “always present in the sea”, but that the recent heavy rainfall, which came after five years of scant precipitation, has increased the eutrophication, or increase in chemical nutrients, of the water.

The nutrients in question could come from organophosphates – the basis of many insecticides and herbicides – food chemist Yiannis Zabetakis told this newspaper.

“When organophosphates reach the sea through rivers or from the land, then certain algae have the nutrients to grow,” Zabetakis said, identifying nitrogen as one of the most vital ingredients for the algae.

Untreated human waste in Lamia could also be to blame.

“As it only has a two-stage and not the necessary three-stage clarification system,” Zabetakis says, “one can say that the ‘treated’ wastewater from Lamia is rich in nitrogen.”

Environmentalists in Fthiotida have long campaigned for all of the prefecture’s sewage to be properly treated. According to the SOS Maliakos citizens group, formed in response to the fish kill in the gulf, the prefecture’s two biological treatment plants can only serve 60,000 of Fthiotida’s 180,000 inhabitants. The rest of the waste flows untreated, the group says, into the sea or the 63 tributaries and main course of the River Sperheios.

Although its delta is one of Greece’s biggest Natura 2000 nature reserves, covering a total of 340km2, the valley surrounding the River Sperheios has been the scene of the development of hundreds of polluting facilities, including factories, olive oil presses and industrial livestock operations.

The Chattonella outbreak has killed large, bottom-feeding fish as well as smaller fish from higher aquatic zones

The effects of Chattonella on humans are “unknown” because “humans do not usually eat dying or ill fish”, says Kalliopi Pagou, a researcher at the Institute of Oceanography of the Hellenic Centre for Marine Research (HCMR).

Nevertheless, when contacted by the Athens News, Thanasis Heimaras, the prefect of Fthiotida, which surrounds the Maliakos Gulf on three sides, said he had no problem eating fish from the area.

“The water of the Maliakos could not be cleaner. After checks done by 40 scientists representing, among others, three ministries … and the HCMR, it has been proved, firstly, that the waters of the Maliakos are clean and that people can bathe in it and, secondly, that its fish are fit for human consumption.”

Referring to fish affected with Chattonella, Heimaras said: “As long as they are still fresh, these fish are good to eat.”

The former New Democracy MP said that he based his opinions on a report written by professor Yiorgos Nikolaidis of the University of Thessaloniki’s biology department.

Heimaras pointed out that he recently welcomed Health Minister Dimitris Avramopoulos to the area on an unrelated matter.

“We all ate fish,” Heimaras said, “There is no danger to public health.”

However, eating shellfish from an area infested with toxic algae – including two species of Chattonella, Chattonella antiqua and Chattonella marina – presents a danger to human health, says the Food Safety Hazard Guidebook, co-authored by Richard Lawley.

Published in the United Kingdom by the Royal Society of Chemistry in 2008, it states: “Any filter-feeding shellfish in water affected by a toxic bloom are likely to accumulate high levels of toxin quite quickly as they feed on and digest the algal cells. Thus, shellfish harvested from such waters carry a high risk of toxicity.”

The species of Chattonella affecting the Maliakos Gulf has yet to be identified.

An algal bloom, like this one on the shores of the Maliakos, is usually an indicator that something is amiss

The fish kill in the Maliakos Gulf has been devastating, according to professional diver Tassos Kypraios.

“All the people are very worried,” Kypraios says. “They don’t want to go to the sea, eat fish, and fishermen haven’t worked for two months.”

Kypraios is scathing in his criticism of local authorities for “doing nothing”.

“They’re just trying to say it’s ok, it’s nothing – they’re trying to sweep the problem under the carpet,” he told the Athens News, saying people are particularly worried because of the lack of information on what they should do as regards their own health.

Industrial pollution has long been an issue in the Maliakos Gulf and Sperheios River, he says, but authorities have been reluctant to tackle it because “they’re afraid they’ll lose votes if they do”.

Kypraios, who earns his living diving for shellfish, says he has a ton of live shellfish gathered on the seabed but cannot find buyers. “The tavernas and wholesalers aren’t interested, so I’ve no option but to let the stock go free.”

Like hundreds of fisherman around the gulf, he has no idea how he’s going to pay off his bank loans. He recently borrowed 100,000 euros to buy a boat.

ATHENS NEWS , 17/04/2009, page: A07

=======================================================

Φυτοφάρμακα, επιβλαβή απόβλητα και μπάζα καταλήγουν στον κλειστό κόλποΤης Ιωαννας Φωτιαδη

«Τι Μαλιακός, τι Ασωπός» γράφουν ήδη, σχολιάζοντας τη νέα καταστροφή, πολίτες στα blogs. Τα αίτια του μαζικού θανάτου ψαριών στον κλειστό κόλπο της Φθιώτιδας δίχασαν επιστημονικό κόσμο και τοπικούς παράγοντες, ωστόσο όλα κατατείνουν ότι οι πηγές ρύπανσης είναι πολλαπλές, όπως αποδεικνύουν τα υψηλά ποσοστά αζώτου και φωσφόρου που εντοπίστηκαν στα ύδατα.

«Το άζωτο περιλαμβάνεται στα αστικά λύματα, τα οποία έχει αποδειχθεί ότι δεν υπόκεινται στην ανάλογη επεξεργασία στους βιολογικούς καθαρισμούς της περιοχής, της Λαμίας και των Καμένων Βούρλων», επισημαίνει στην «Κ» ο κ. Ιωάννης Ζαμπετάκης, επίκουρος καθηγητής Χημείας Τροφίμων στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Το φώσφορο αποτελεί βασικό συστατικό των φυτοφαρμάκων, που χρησιμοποιούνται ασύστολα στις καλλιέργειες και μέσω της βροχής καταλήγουν στην κλειστή θάλασσα του Μαλιακού. «Είναι κοινό μυστικό ότι τα εξαιρετικά επιβλαβή απόβλητα από σφαγεία, τυροκομεία και ελαιοτριβεία πέφτουν χωρίς καμιά επεξεργασία στο Μαλιακό», τονίζει ο ίδιος. «Ενοχος» κρίνεται και ο Σπερχειός ποταμός που εμπλουτίζει τη θάλασσα με μεγάλες ποσότητες φερτής ύλης ενώ η πρόσφατη ανακατασκευή της εθνικής οδού είχε αποτέλεσμα υπολείμματα χημικών σταθεροποιητών του μπετόν καθώς και μπάζα να απορρίπτονται στο Μαλιακό, αφού κόπηκαν οι προστατευτικοί για το οικοσύστημα καλαμιώνες.

Τα νεκρά ψάρια

Σύμφωνα με τις τελικές αναλύσεις του ΕΛΚΕΘΕ (Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών) η κύρια αιτία θανάτου των ψαριών ήταν το τοξικό φύκος του γένους chattonella. «Το φύκος έχει μεταξύ άλλων την ιδιότητα να εκκρίνει βλέννη, η οποία επικάθεται στα βράγχια των ψαριών με συνέπεια αυτά να πεθαίνουν από ασφυξία», εξηγεί στην «Κ» ο δρ Βιολογίας Κωνσταντίνος Κουκάρας, που έχει εκπονήσει τη διδακτορική του διατριβή στα επιβλαβή μικροφύκη. «Συνήθως, συναντάμε τέτοιου είδους θανάτους στις υδατοκαλλιέργειες, όπου τα ψάρια δεν μπορούν να διαφύγουν», αλλά «τα ελεύθερα ψάρια αντιλαμβάνονται το τοξικό φαινόμενο και απομακρύνονται. Το γεγονός ότι ψόφησαν, αποδεικνύει ότι το φαινόμενο ήταν ακαριαίο ή εξαιρετικά εκτεταμένο»…

Γιατί όμως εμφανίστηκαν τόσα πολλά κύτταρα; «Η ύπαρξη ελάχιστων κυττάρων της chattonella σε κάθε θάλασσα είναι φυσιολογική», υπογραμμίζει ο επιστήμονας. «Η απότομη αύξησή τους συνδέεται με φαινόμενα ευτροφισμού, που προκαλούνται είτε από την ανθρωπογενή δραστηριότητα είτε από κάποια φυσικά φαινόμενα, όπως η καταιγίδα».

Πολλαπλές επιπτώσεις

Η πληγείσα οικονομικώς τοπική κοινωνία είναι ανάστατη, καθώς η δυσοσμία από τη σήψη των νεκρών ψαριών είναι πολύ έντονη, η θάλασσα έχει κυριολεκτικά «αδειάσει» και η περιοχή έχει εν πολλοίς δυσφημιστεί. Παραφιλολογία επικρατεί γύρω από τις πιθανές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, καθώς το τοξικό φύκος έχει εμφανιστεί στο εξωτερικό από τη δεκαετία του 1950, στην Ελλάδα όμως «είναι σχετικά νέο». Σύμφωνα με τους αλιείς, οι καταναλωτές φοβούνται να αγοράσουν ψάρια. Ο κ. Κουκάρας, όμως, διαβεβαιώνει ότι η τοξικότητα του φύκους δεν περνά στην τροφική αλυσίδα. Αντίστοιχα, η θάλασσα του Μαλιακού έχει γίνει απρόσιτη για τους παραθεριστές. Ο Ελληνας επιστήμονας διευκρινίζει, ότι «κάποια τοξικά φύκη προκαλούν όντως αναπνευστικά προβλήματα στους λουόμενους, η chattonella όμως όχι». Ο κ. Κουκάρας παραλληλίζει τις καταστροφικές συνέπειες του φύκους με «ένα φυσικό απρόβλεπτο κίνδυνο όπως ο σεισμός».

Από την άλλη, ο κ. Ζαμπετάκης κρίνει ότι «ο θάνατος των ψαριών συνδέεται άμεσα με τη ρύπανση στην περιοχή». Ωστόσο, θεωρεί ότι υπάρχει ελπίδα αν ληφθούν άμεσα μέτρα: «ο Σαρωνικός προ της λειτουργίας της Ψυττάλειας ήταν ένας νεκρός κόλπος, σήμερα, όμως, έχει και πάλι ψάρια!»

Οι αιτήσεις για εγγραφές στον νέο τέταρτο κύκλο του προγράμματος Ασφάλεια και Ποιότητα τροφίμων ISO22000:2005 και ISO9001:2008 έχουν αρχίσει και ολοκληρώνονται 18.5.2009. Το πρόγραμμα [που ξεκινά στις 25.5.2009] εντάσσεται στα εξ αποστάσεως (distance training) προγράμματα εκπαίδευσης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). Το πρόγραμμα απευθύνεται σε Υπεύθυνους ποιότητας και ασφάλειας τροφίμων, επιθεωρητές αντίστοιχων συστημάτων, πτυχιούχους με προσανατολισμό την ασφάλεια και ποιότητα τροφίμων και επαγγελματίες στον χώρο των τροφίμων που επιθυμούν να συστηματικοποιήσουν την γνώση τους και να αποκτήσουν τεκμηρίωση αυτής.  Ενημερωθείτε αναλυτικά για το πρόγραμμα στο:  http://elearn.elke.uoa.gr/elearn/show_programs.php?catID=all&prID=79 Κατεβάστε τον οδηγό σπουδών  . Δείτε υπόδειγμα πιστοποιητικού επιτυχούς ολοκλήρωσης:  http://elearn.elke.uoa.gr/elearn/images/pist_type_epimorfosis.gif