2010-09-03
ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΣΗΜΑΣΙΑ
Αθανάσιος Παντελόγλου, Χημικός- Μsc Βιοχημικός Μηχανικός ΙΤΑΠ
Χρόνια τώρα μιλάμε και λέμε, για την “νέα συσσωρευμένη γνώση” σχετικά με την ιδιαίτερη επίδραση του εξασθενούς χρωμίου πάνω στην ανθρώπινη υγεία και την αναγκαιότητα ειδικών μέτρων ώστε να μην ανιχνεύεται καθόλου, αυτός ο αποκλειστικά ανθρωπογενής, πολλαπλά επικίνδυνος ρύπος στο περιβάλλον των ανθρώπων ( πχ. Νερό,αέρας, χώμα κ.λ.π.). Μέχρι πρόσφατα, οι διάφοροι φορείς και οι εξουσίες, μας έλεγαν ότι “δεν έχουν βάση” τα λεγόμενα σας.
Καθώς ,σειρά από δημοσιεύσεις τεκμηρίωναν τους ισχυρισμούς μας, άρχισε να υποχωρεί, η αντίδραση τους για την “επιστημονική βασιμότητα -εγκυρότητα” των απόψεών μας. Όμως επέμεναν στην αναγκαιότητα ύπαρξης και σκοπιμότητα χρήσης του εξ ασθενούς χρωμίου και μας χαρακτήριζαν “ρομαντικούς” και μας κατηγορούσαν για έλλειψη ρεαλισμού σε σχέση με το ζητούμενο. Πολλοί, σε πολλούς φορείς, επέμεναν , με έναν εξοργιστικό τρόπο,να αγνοούν τα νέα επιστημονικά δεδομένα,με το επιχείρημα ότι: Οι πληροφορίες αυτές και τα δεδομένα δεν είχαν νομικό -διοικητική υπόσταση .
Διότι ,όπως ισχυρίζονταν δεν είχαν συμπεριληφθεί στις “επίσημες αποφάσεις και στις καθοδηγητικές οδηγίες των ευρωπαϊκών οργάνων”. Έτσι κατέληγαν και καταλήγουν να μην δέχονται “να αναγνωρίσουν” τέτοιους κινδύνους από την παρουσία του εξασθενούς χρωμίου και τις ενώσεις του, στο πόσιμο νερό.
Η θέση αυτή ήταν λάθος και τώρα γίνεται ακόμη εμφανέστερο ότι είναι οδυνηρό πλέον λάθος.
Διότι :
Από αρχής, ήδη από το 2006 ,στην καθοδηγητική οδηγία 1907/2006, γνωστή ως REACH, που έμπαινε σε πλήρη ισχύ και στην Ελλάδα, από 1η Ιουνίου 2007, και την είχαν ψηφίσει ευρωβουλευτές όλων των ελληνικών κομμάτων , είχε συμπεριληφθεί μια από τις ενώσεις του εξασθενούς χρωμίου στην λίστα των “Πάρα Πολύ Επικίνδυνων Ουσιών” ,με αναγνώριση τις “τριπλής δράσης της”.
Αυτό σήμαινε ότι για τις ουσίες αυτές, δεν υπήρχε και δεν μπορούσε να υπάρξει τοξικολογικά οριακή ασφαλής συγκέντρωση (δόση). Αιτία ήταν, ότι οι ενώσεις που είχαν καταταχτεί στην λίστα αυτή,και που εμφάνιζαν την ταυτόχρονη “τριπλή δράση” πάνω στην ανθρώπινη υγεία. {( καρκινογένεσης(Κ). Μεταλλαξιογόνες (Μ) .Και Τερατογόνες (Τ) δηλαδή: μπορούν να παρεμβάλλονται στην ανθρώπινη αναπαραγωγική διαδικασία ,δημιουργώντας παρενέργειες που μπορούν να καταλήξουν σε Τερατογένεση )}
Με τέτοια τοξικολογικά δεδομένα λοιπόν, για μια χημική ένωση , είναι αδύνατον να υπολογισθεί ένας αποδεκτός “βαθμός κινδύνου” (κατά την λογική του risk Assessment) και επομένως για τις ουσίες Κ.Μ.Τ. Ιδιοτήτων [όπως το εξασθενές χρώμιο, Cr(VI)] εγένετο δεκτό από τότε ότι: “Δεν υπάρχει ασφαλής “δόση” (άρα και ασφαλές όριο συγκέντρωσης στον αέρα,το νερό,το χώμα κ.λ.π.) σε σχέση με τις επιδράσεις τους στην ανθρώπινη υγεία.
Από τότε : πολλοί έστρεψαν την προσπάθεια τους να αμφισβητήσουν την ακρίβεια των απόψεων μας, παίζοντας με τα ίδια την τοξικολογία και τον τρόπο που παράγει τα δεδομένα της.
Την μια, αμφισβητούσαν την σοβαρότητα των μελετών τοξικότητας, με το να ισχυρίζονται” ότι γίνονται σε πειραματόζωα” και άρα δεν υπάρχουν αναλογίες των παρατηρούμενων επιπτώσεων στους ανθρώπους.
Την άλλη, έπαιζαν με τις πιθανότητες, τις κινηματικής των χημικών αντιδράσεων και τους βαθμούς αποδόσεως μιας χημικής αντίδρασης και έλεγαν με σπουδή και βεβαιότητα ότι: Ναι μεν το Cr(VI) άμα το καταπίνουμε κάνει ζημιά αλλά τελικά δεν υπάρχει επίδραση Cr(VI) με το τοξινομένο Νερό που πίνουμε , διότι κατά την κατάποση ,αυτό μετατρέπεται όλο σε τρισθενές, και άρα γίνεται θρεπτικό! Ιχνοστοιχείο!! Στο στόμα και το στομάχι μας.
Νομίζω όμως ότι: Η είδηση που μας έρχεται τώρα, μπορεί πια και βάζει “ τελεία και παύλα” στην όλη υπόθεση τις “αμφισβήτησης των επιδράσεων του Cr(VI) στον άνθρωπο,ταυτόχρονα “βάζει κάθε κατεργάρη στον πάγκο” των ευθυνών του, όπως επίσης καθορίζεται πλέον και η παραπέρα τύχη, όλων των χημικών ενώσεων του Cr(VI) , σαν υλικά που μπαίνουν για χρήση στις βιομηχανικές παραγωγές, στον Ευρωπαϊκό χώρο!!
Η Είδηση λοιπόν μας λέει ότι : Στις αρχές Ιουνίου 2010,Οι επίσημοι εκπρόσωποι, εξειδικευμένοι φορείς, για τα χημικά, όλων των κρατών μελών τις Ευρωπαϊκής Ένωσης , στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Xημικών Yλικών (European chemicals Agency Ε.CH.A , όπου Την Ελλάδα εκπροσωπεί το Γενικό Χημείο Του Κράτους) συμφώνησαν ομόφωνα για την μετάταξη 8 νέων χημικών ουσιών και την ένταξη τους στην λίστα των”Πλέον Επικίνδυνων Χημικών” του κανονισμού REACH. Οι 4 από τις 8 ουσίες ήταν ενώσεις του Cr(VI), ήτοι: Χρωμικό Νάτριο, Διχρωμικό Αμμώνιο, Χρωμικό κάλιο , Διχρωμικό κάλιο.
Όλες τους, βιομηχανικής χρήσεως πρώτες ύλες, με εκτεταμένη χρήση σε πολλές σπουδαίες βιομηχανικές τεχνολογίες αλλά και συνηθισμένη πηγή ρύπανσης περιβάλλοντος και χώρων εργασίας με εξ ασθενές χρώμιο. Η αίτια που ενέκριναν την μετάταξη των ενώσεων του Cr(VI) ήταν ότι :
Η εισηγήτρια χώρα (Γαλλία), με την εκτεταμένη ειδική μελέτη της και μετά από εκτενή διαβούλευση με τους εκπροσώπους των βιομηχανιών που χρησιμοποιούν τα υλικά αυτά και τα ευρωπαϊκά συνδικάτα, έφτασε να αναγνωρίζει ότι οι ουσίες αυτές επιφέρουν “την τριπλή επίδραση” στον ανθρώπινο οργανισμό Κ.Μ.Τ. Και πάρα το ότι είναι δύσκολο (είτε αδύνατον) να υποκατασταθούν σε ορισμένες βιομηχανικές εφαρμογές, Έφτασαν να εισηγούνται και αποδέχονται ότι: Είναι ανάγκη, στο όνομα τις προστασίας τις δημόσιας υγείας να ενταχθούν τα χημικά αυτά στην Λίστα των “Πλέον Επικίνδυνων Χημικών “του REACH ,έστω και αν “το κόστος -όφελος” από αυτήν την απόφαση είναι μεγάλο για τους παραγωγούς που τα χρησιμοποιούν. Οι άλλες ενώσεις που εντάχθηκαν είναι το τριχλωροαιθυλένιο, (εισηγήτρια Γαλλία,), το βορικό οξύ,(εισηγήτρια Γερμανία),το δινάτριο άλας του τετραβορικού οξέως και μια ενυδατωμένη μορφή επταοξειδίου του δινάτριου-τετραβορικου οξέως.(εισηγήτρια Δανία).
Συνέπειες, μιας τέτοιας απόφασης, είναι ότι τα υλικά αυτά μπαίνουν άμεσα, σε ιδιαίτερο καθεστώς έγκρισης αδειοδότησης κυκλοφορίας και ελεγχόμενο καθεστώς χρήσης στις παράγωγες ,λόγω ειδικής επικινδυνότητας. Ανήκουν πλέον στην ειδική κατηγορία ειδικών- επικίνδυνων χημικών υλικών ,που η πώληση τους γίνεται μόνον από κατόχους ειδικής άδειας διάθεσης του προϊόντος , Ενώ η χρήση τους επιβάλει ειδική περιβαλλοντική αδειοδότηση εγκατάστασης όπου αυτά θα χρησιμοποιούνται . Τα χημικά υλικά που εντάσσονται στην λίστα των “Πλέον Επικίνδυνων Χημικών” του REACH , ονοματίζονται και υλικά τις Λίστας “Υποκατέστησε το, τώρα”, Μιας και συνοδεύονται από ολόκληρη σειρά εξειδικευμένων μέτρων προστασίας τις υγείας στην δουλειά ,ειδικές απαιτήσεις και προδιαγραφές καθαρότητας τελικού προϊόντος, που έχει δουλευτεί με τέτοια υλικά. Όπως και ειδικές απαιτήσεις κατασκευών και αξιοπιστίας εργοστασίου, που θα τα δουλέψει και προληπτικά μέτρα ασφάλειας και προστασίας περιβάλλοντος. Τελικά είναι τέτοια τα μέτρα και οι όροι εργασίας με αυτά τα υλικά ,που συμφέρει να σταματήσει η χρήση τους και η παραγωγή να γίνεται με άλλα φιλικότερα υλικά.
Όμως :Νομίζω χρήσιμο θα ήταν να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε την σημασία και την χρησιμότητα ορισμένων εννοιών τις τοξικολογικής σκέψης. Μια από αυτές είναι: Ο “Υπολογισμός του βαθμού κινδύνου” που μπορεί αντιμετωπίσει ένας άνθρωπος, όταν έρθει αντιμέτωπος , με ένα επικίνδυνο ειδικό χημικό υλικό, με έναν συγκεκριμένο τρόπο επίδρασης και δυειίδησης. Είναι μια επιστημονικό- πολιτική πλέον λογική, που λογαριάζει συνήθως τα ρίσκα , του εκτεθειμένου στον κίνδυνο, άλλα χωρίς να δίνει λόγο και τελικά να ρωτά την ατομική γνώμη του δυνητικά παθόντα. Είναι μια προσπάθεια σαν και αυτές που χαρακτηρίζουμε “Λέει ότι φροντίζει για εμάς χωρίς εμάς” . Όμως Ισχυρίζονται όλοι ,ότι είναι μια “αναγκαία “ μεθοδολογία, γιατί στο τέλος τις γραφής “κάτι πρέπει να γίνει” και κάπου πρέπει να καταλήγει το πρακτέο!!!
Είναι η μέθοδος σκέψης, η οποία προσπαθεί να δει τα δεδομένα τις τοξικολογίας και τα συμφέροντα ,από περισσότερες τις μιας σκοπιάς.( πέραν από αυτήν την απλή,που επιβάλει η τοξικολογική προστασία τις Υγείας). Είναι μια λογική “λάστιχο” , που εύκολα παίρνει “το σχήμα των συμφερόντων” που καλείται να εξυπηρετήσει, σε σχέση με τα διάφορα μπλοκ εξουσιών και οικονομικών συμφερόντων. Πορεύεται παζαρεύοντας, όρια και συγκεντρώσεις ασφαλών δόσεων “ενός τοξικού χημικού υλικού που επιδρά μεμονωμένα”. Για χρόνια τώρα, παράγει τόμους ολόκληρους ερευνητικής βιβλιογραφίας και πασχίζει να κρατήσει, μια σειρά από χημικές πρώτες ύλες και υλικά, σημαντικής τεχνικής και οικονομικής σημασίας, σε ενεργή χρήση, ανεξάρτητα αν χαρακτηρίζονται από μια συμπεριφορά που τις κατατάσσει στις ειδικές- επικίνδυνες χημικές ύλες. Το πασχίζουν καθώς προσδιορίζουν “τον βαθμό κινδύνου” αφ’ ενός μεν, με τα κριτήρια “τις πρόληψης και προφύλαξης” από τις συνέπειες χρήσεως κάθε ενός χημικού υλικού (Επιστημονική Θεώρηση τις ασφαλούς συγκέντρωσης- δόσης του) και αφ’ έτερου δε,σε συνδυασμό με τα κριτήρια “κόστους- οφέλους”για την χρήση του χημικού αυτού υλικού. Καταστάσεις και παζάρια όπου: Η σειρά από τα κοινωνικό- οικονομικά και πολιτικά κριτήρια, μπορούν και να πρυτανεύσουν και τότε ,αυτοί που αποφασίζουν, καταλήγουν στην αναγκαιότητα παράτασης χρήσης, ενός χημικού υλικού ,στις βιομηχανικές παραγωγές και στην αναγκαιότητα τις παρουσίας του στα τελικά προϊόντα. Βέβαια για να εξιλεωθούν και να κρατούν τα προσχήματα, κανονίζουν να βάζουν ταυτόχρονα: Όρους ασφαλούς χρήσεως και καθορίζουν ότι: Πρέπει να τηρούνται συγκεκριμένα μέτρα προφύλαξης ώστε, η ελευθέρωση και η επίδραση αυτού του ενός χημικού υλικού στην υγεία των ανθρώπων, να μην ξεπερνά κάποια όρια συγκεντρώσεων (δόσεων) και έτσι το ρίσκο να κρατιέται σε αριθμητικά όρια θυματοποίησης, που αυτοί κρίνουν ότι μπορεί να είναι αποδεκτό από την κοινωνία .(π,χ Ένας στους 100,είτε 1 στους 1000 κ.λ.π. Συνηθέστατα 1 στο 1.000.000). Επομένως: Μέσα από έναν συγκερασμό συμφερόντων ,πολιτικής σκοπιμότητας και αναγκαιοτήτων για την προστασία τις δημόσιας υγείας, είναι δυνατόν να καθορίζονται κάποια όρια “σχετικής ασφάλειας χρήσης “ για ένα τοξικό χημικό υλικό και κατά συνέπεια , να επιτρέπεται και το πέρασμα του ,μέχρι μια ορισμένη συγκέντρωση- δόση και στο γενικότερο περιβάλλον (και τα συστατικά του( π,χ αέρας,νερό,χώμα κ.λ.π.)) που διαθέτουμε για διεξαγωγή τις ανθρώπινης ζωής. Όμως τώρα πλέον τα πράγματα δεν είναι τόσο άπλα. Εκεί που δεν χωρά ο οποιοσδήποτε “λογαριασμός του βαθμού κινδύνου” και δεν σηκώνει παζάρι και την παρεμβολή οποιασδήποτε “ασφαλούς συγκέντρωσης”(δόσης) είναι για τα Κ.Μ.Τ. Χημικά υλικά. (Καρκινογεννετικά, Μεταλλαξιογόνα, Τερατογεννετικά).
Η είδηση λοιπόν είναι σαφής,η λίστα αυτή του REACH έχει πλέον εμπλουτισθεί με 38 τέτοια χημικά υλικά. ,και για αυτά δεν υπάρχει όριο παζαρέματος. Επίσης μετά και αυτήν την είδηση , είναι πλέον Γεγονός ότι : Οι χρησιμοποιούμενες χημικές πρώτες ύλες και τα βοηθητικά χημικά παραγωγών, μαζί με την απόλυτη διευκρίνηση των “ τεχνολογικών διαδικασιών “ που θα επιλέγεται να χρησιμοποιηθούν σε μια προτεινόμενη παραγωγική διαδικασία, (π,χ. Σε μια πρόταση επένδυσης) είναι και πρέπει να γίνουν τα καθοριστικά στοιχειά “του βαθμού ενόχλησης” που μπορεί να δώσει η επένδυση . Νομίζουμε και προτείνουμε αυτή να είναι η κύρια και καθοριστική βάση για την αναγνώριση μιας παραγωγής, σαν ειδικής -επικίνδυνης για την ανθρώπινη υγειά και την υγεία περιβάλλοντος. Επομένως και για την κατά νόμο κατάταξη της. Άρα : αυτά πρέπει να είναι το κύριο εργαλείο για την αδειοδότηση χωροθέτησης και επίσης την περιβαλλοντική αδειοδότηση μιας επένδυσης παραγωγικής, με ανανεώσιμες άδειες λειτουργίας. Όμως επειδή η επιστημονική γνώση δεν σταματά, θα πρέπει από τώρα, να ξέρουμε και να θυμηθούμε ότι στις ίδιες προϋποθέσεις έγκρισης χωροθέτησης και περιβαλλοντικής αδειοδότησης οδηγούν και τα νέα επιστημονικά τοξικολογικά συμπεράσματα που προκύπτουν, τώρα πλέον από την γνώση , όχι τις τοξικολογικής επίδρασης μιας μεμονωμένης χημικής τοξικής ουσίας,αλλά τις ταυτόχρονης επίδρασης ΜΙΓΜΑΤΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΟΥΣΙΩΝ στο περιβάλλον και στην ανθρώπινη ζωή. Και δυστυχώς η συνολική επίδραση τους δεν είναι πλέον απλή, έστω απλά αθροιστική, αλλά εκθετική π,χ, Τα τοξικά βαρέα μέταλλα δεν εμφανίζονται ποτέ μόνα τους. Εκεί που θα βρείτε εξ ασθενές χρώμιο εκεί θα συναντηθεί να συν -υπάρχει και “εν μίγματι”να επιδρά μόλυβδος, υδράργυρος, είτε Νικέλιο και ψευδάργυρος κ.ο.κ. Δηλαδή “ου γαρ έρχεται μόνον”. Οπότε “βράσε όριζαν!!! Δια τούτο τολμώ και λέω από τώρα “Κάλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε” ή αλλιώς “κάλιον το προλαμβάνειν παρά το θεραπεύυειν “!
Και η κοινωνία και το κράτος άλλο εργαλείο από “την έγκυρη και σοβαρή “κρατική αδειοδότηση παράγωγων” δεν έχει για να προστατευθεί.
—————————————–
για περισσότερα περί κόστους και οφέλους…δείτε κι αυτό
2010-09-02
[από το τεύχος Σεπτέμβρη 2010 του περιοδικού "Τρόφιμα & Ποτά]
2010-08-30
Επιστολή προς κ. Ι. Σουφλέρη (ΒΗΜΑ Science) σχετικά με το άρθρο της
«βόμβα στο ποτήρι» ΤΟ ΒΗΜΑ, 29.8.2010.
===========================================
=========================
Στο άρθρο της κ. Σουφλέρη σχετικά με την επιδημιολογική μελέτη της κ. Α. Λινού για τον Ασωπό με τίτλο «Βόμβα στο ποτήρι» (ΤΟ ΒΗΜΑ Science, 29.8.2010, σελ. 6 και 7), παρουσιάζονται εξαιρετικά χρήσιμα στοιχεία για τα επίπεδα θανάτων από καρκίνο στα Οινόφυτα αλλά δυστυχώς δεν αναφέρονται ότι:
- 1. έχει προηγηθεί διεξοδική επιστημονική μελέτη με τίτλο «Hexavalent Chromium Is Carcinogenic to F344/N Rats and B6C3F1 Mice after Chronic Oral Exposure» στο επιστημονικό περιοδικό Environmental Health Perspectives, May 2009, 117, 716-722 όπου αναφέρεται ξεκάθαρα ότι το Cr(VI) είναι καρκινογόνο μέσω της κατάποσης. Συνεπώς η Ελληνική Πολιτεία πρέπει βάσει της «αρχής της προφύλαξης» να λάβει νομικά μέτρα ώστε να προφυλάξει τον εκεί πληθυσμό από κάθε καρκινογόνο παράγοντα παρόντα στο πόσιμο ή αρδευτικό νερό.
- Μετά την παραπάνω μελέτη τα όρια για το εξασθενές χρώμιο αναθεωρούνται προς τα κάτω. Η πολιτεία της Καλιφόρνια στις ΗΠΑ σκοπεύει να θέσει νέο όριο για το Cr(VI) στο νερό της τάξης του 0,06 μg/l. Στη χώρα μας είχαμε μια πολύ πρόσφατη δικαστική απόφαση ( Απόφαση 1158, 30.6.2010 Πρωτοδικείου Χαλκίδας http://www.zabetakis.net/files/images/decision_1158_30_6_2010.pdf ) για ασφαλιστικά μέτρα κατά του Δήμου Μεσσαπίων για το πόσιμο νερό που ο Δικαστής ζητά από το Δήμο Μεσσαπίων να παράσχει νερό με συγκέντρωση εξασθενούς χρωμίου μικρότερη των 2 μg/l (ενώ η ισχύουσα νομοθεσία δεν ορίζει όριο για το εξασθενές χρώμιο αλλά ορίζει όριο για το ολικό χρώμιο στο πόσιμο νερό της τάξης των 50 μg/l).
Σήμερα δεν αρκεί απλά να μελετάμε τα πιστοποιητικά θανάτου όπως κάνει με μεστό τρόπο η ερευνητική ομάδα της κ. Λινού, αλλά θα πρέπει να απαντήσουμε άμεσα και στα εξής ερωτήματα:
1. Γιατί δεν γίνονται αναλύσεις βιοδεικτών στο αίμα του πληθυσμού; Δείκτες που σχετίζονται με τα πρώτα βήματα του καρκίνου χωρίς να περιμένουμε την μακροσκοπική παρατήρησή του…
2. Γιατί δεν γίνονται αναλύσεις βαρέων μετάλλων σε αίμα και ούρα ώστε να δούμε άμεσα τα επίπεδα τοξίνωσης του ζωντανού πληθυσμού;
Οι πλέον ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού (έγκυες γυναίκες, και παιδιά) που εν δυνάμει αναπτύσσουν καρκίνο σήμερα χρειάζονται επαρκείς απαντήσεις σε αυτά τα δύο ερωτήματα και όχι απλή μακροσκοπική παρατήρηση των πιστοποιητικών θανάτων.
Με εκτίμηση,
Γιάννης Ζαμπετάκης
izabet@chem.uoa.gr
www.zabetakis.net
Eπίκουρος Καθηγητής Χημείας Τροφίμων και Lead Auditor (HACCP, ISO), Tμήμα Χημείας, Πανεπιστήμιο Αθηνών
2010-08-29
οι “νέες” ενδείξεις από την ομάδα της Prolepsis σχετικά με τον Ασωπό, καμία έκπληξη δεν μπορούν να μας προκαλέσουν [βλ σχετικά ερωτήματά μου στο λινκ 1, ερωτήματα που έχω θέσει στην Πολιτική Ηγεσία σε Υπ. Υγείας και ΥΠΕΚΑ αλλά παραμένουν ακόμα αναπάντητα].
Το ζητούμενο σήμερα ΔΕΝ είναι να μάθουμε πόσο έχει αυξηθεί ο καρκίνος στα Οινόφυτα, αν σκοτώνει το εξασθενές χρώμιο ή αν εκεί παράγεται κόικκινος καπνός από κάποια [ταυτοποιημένα από το ΙΤΑΠ] φουγάρα!
Το ζητούμενο σήμερα …είναι μόνο τούτο: μέχρι πότε η Ελληνική Πολιτεία θα παραμένει αδρανής στην Τραγωδία του Ασωπού;
Μέχρι πότε η κ. Καραβασίλη απλά θα τονίζει την ανάγκη για καθαρό νερό από το Μόρνο αλλά θα ξεχνά εκκωφαντικά την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει” ;
Μέχρι πότε η κ. Μπιρμπίλη θα νομίζει ότι εξασθενές και ολικό χρώμιο είναι δύσκολο να διαχωρισθούν; Και θα αντιμετωπίζει με την ίδια ελαφρότητα και επιστημονική ένδεια και τον Ασωπό αλλά και την Μεσσαπία στην Εύβοια;
Μέχρι πότε η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ θα αγνοεί το νερό;
Μέχρι πότε θα περιμένουμε τον ΕΦΕΤ και την κ. Μπατζελή να αναγνωρίσει το πρόβλημα των βαρέων μετάλλων σε τρόφιμα-βολβούς που παράγονται στην περιοχή;
Μετρήσεις μας -που θα παρουσιάσουμε στο συνέδριο 7th Aegean Analytical Chemistry Days [AACD 2010] θα αποδεικνύουν πέρα από κάθε αμφιβολία πως δεν αρκεί, Μαργαρίτα Καραβασίλη, Ανδρέα Ανδρεαδάκη και Τίνα Μπιρμπίλη, να φέρετε καθαρό νερό από το Μόρνο αλλά σε συνεργασία με την Κατερίνα Μπατζελή και τον Ιωάννη-Γεώργιο Νυχά (νυν πρόεδρος ΕΦΕΤ) να δείτε το διατροφικό πρόβλημα που έχει προκύψει από την ρύπανση της περιοχής και έχει γίνει πλέον πανελλήνιο πρόβλημα μιας και όλη η Ελλάδα τρώει καρότα…Ασωπού…
σχετικά λινκ
1. Εφημερίδα Καποδιστριακό, Μάρτης 2010, περί Ασωπού και Prolepsis
2. Λαχανικά ποτισμένα με βαρέα μέταλλα
3. Μargarita Cocktail Recipe
4. Mια νέα απόφαση με ιδιαίτερη σημασία
5. Eπινικελιομένα καρότα και κρεμμύδια
Στα εργαστήρια Χημείας Τροφίμων και Αναλυτικής Χημείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) έχουμε ξεκινήσει εδώ και 2 χρόνια ερευνητικό πρόγραμμα για την πλήρη ανάλυση των πιο σημαντικών βαρέων μετάλλων σε όλα τα τρόφιμα-βολβούς που προέρχονται από την Θήβα και την Μεσσαπία. Οι μέχρι τώρα μετρήσεις (καρότα με συγκέντρωση Ni 595 μg/kg και κρεμμύδια με συγκέντρωση Ni 550 μg/kg, Athens News, 20.3.2009) δείχνουν ένα μεγάλο διατροφικό πρόβλημα. Για το νικέλιο η ανεκτή ημερήσια πρόσληψη είναι 200 μg για παιδιά μέχρι 3 ετών, 300μg για παιδιά 4-8 ετών, 600μg για παιδιά 9-13 ετών και 1000μg για άτομα μεγαλύτερα των 13 ετών. Με δεδομένη την πρόσληψη νικελίου μέσω της συνολικής διατροφής (και όχι μόνο μέσα από τα τρόφιμα-βολβούς), τα τρόφιμα-βολβοί από την Θήβα είναι μια «πλούσια» πηγή νικελίου, ίσως πέρα του δέοντος! Πρέπει να σημειώσουμε ότι υψηλά επίπεδα νικελίου προκαλούν αλλεργίες και δερματίτιδες και τέτοια περιστατικά παρατηρούνται ήδη στην Μεσσαπία!
Δεν είναι πλέον υπερβολή να μιλάμε για επινικελιομένα καρότα! Είναι πλέον φανερό ότι τα βαρέα μέταλλα περνούν από το νερό στα τρόφιμα! Αν και η μέχρι σήμερα νομοθεσία δεν θεσπίζει ανώτατα όρια για το Cr και το Ni στα τρόφιμα, πόσο ασφαλή είναι τα τρόφιμα της περιοχής με τόσο αυξημένα επίπεδα βαρέων μετάλλων; Υπάρχει τεράστιο έλλειμμα επιστημονικών δεδομένων και υπεύθυνης πληροφόρησης των αγροτών και των καταναλωτών. Μόνο αν αναλύσουμε και συσχετίσουμε τα επίπεδα των βαρέων μετάλλων στο νερό των γεωτρήσεων, στο έδαφος των χωραφιών όπου παράγονται τα τρόφιμα-βολβοί καθώς και στα τελικά τρόφιμα μπορούμε να πληροφορήσουμε αξιόπιστα και υπεύθυνα τους αγρότες και τους τελικούς καταναλωτές. Κάτι που θα έπρεπε να είχε κάνει η συντεταγμένη πολιτεία εδώ και τρία χρόνια που γνωρίζει την ύπαρξη βαρέων μετάλλων στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής. Είναι άμεση ανάγκη να συνεργαστούμε οι επιστήμονες και οι αγρότες ώστε να πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Εδώ, διακυβεύεται η Δημόσια Υγεία και το μέλλον των παιδιών μας.
6. Καρκίνο προκαλεί το χρώμιο στα Οινόφυτα
Από την πλευρά του, ο «ρασοφόρος» ακτιβιστής παπα-Γιάννης Οικονομίδης, ο οποίος είχε αποκαλύψει το έγκλημα που συντελείται στον Ασωπό ποταμό, δηλώνει μετά τη δημοσιοποίηση της επιδημιολογικής μελέτης ότι «για χρόνια φωνάζαμε ότι οι κάτοικοι εμφάνιζαν διάφορες μορφές καρκίνου αλλά κανένας δεν μας άκουγε. Τώρα έρχεται η επιστήμη να επιβεβαιώσει τους φόβους μας». Και προσθέτει: «Μένει να δούμε πώς θα επέμβει το κράτος. Θέλουμε κρατική παρέμβαση για ολοκληρωμένη φροντίδα και προστασία της υγείας μας».
7. Βόμβα στο ποτήρι
2010-08-24
του Γιάννη Ζαμπετάκη, Επίκουρου Καθηγητή Χημείας Τροφίμων και Lead Auditor, EKΠΑ
======================
izabet@chem.uoa.gr
www.zabetakis.net
www.environmentfood.blogspot.com/
www.tracefoodchain.com/
============================================
Στον Δήμο Στυρέων, σε εμάς τους απλούς πολίτες δεν μας αρέσουν τα πολλά τα λόγια. Βλέπετε, μένουμε και στο βουνό (Ρεούζι) και γενικά οι βουνίσιοι άνθρωποι είναι πιο ολιγόλογοι αλλά περισσότερο φιλόσοφοι.
Με φιλοσοφική διάθεση, λοιπόν, ας κάνουμε μια σύντομη ανασκόπηση με 4 φωτογραφίες των πεπραγμένων της Δημοτικής Αρχής που θα κρίνουμε με τις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 2010.
1. Πολιτισμός
Τα Στύρα ήταν και θα είναι προορισμός για οικογενειακές διακοπές! Συνεπώς, είναι μάλλον απολύτως αναγκαίο να προσφέρονται στους λιλιπούτειους τουρίστες…ανάλογες εκδηλώσεις! Μια τέτοια εκδήλωση είχα την χαρά να παρακολουθήσω με τα παιδιά μου φέτος στα Μεσοχώρια (Μεσοχωρίτικα 2010) με θέμα…τι άλλο; Τον Καραγκιόζη που μας θυμίζουν πολλά πρόσωπα τόσο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση όσο και στην Κεντρική Εξουσία. Μπράβο στο Σύλλογο Μεσοχωριτών! Τα Μεσοχωρίτικα 2010 ήταν άψογα οργανωμένα…ενώ οι αντίστοιχες εκδηλώσεις του Δήμου Στυρέων για παιδιά…απλά ανύπαρκτες για όλο το καλοκαίρι του 2010!
2. Αναδάσωση
Εδώ δεν χρειάζεται να πω πολλά. Απλά ανύπαρκτη! Είναι ίσως όμως χρήσιμο να θυμηθούμε το εν λόγω πανό που κοσμούσε την πλατεία των Στύρων…για αρκετούς μήνες την άνοιξη του 2008. Το εν λόγω πανό καθαιρέθηκε αμέσως μετά την δημοσίευση στο ΒΗΜΑ ενός κειμένου μου υπέρ της Αιολικής Ενέργειας (ΤΟ ΒΗΜΑ, 20.6.2008, http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=240322&dt=20/06/2008 )
3. Απορρίμματα
Εδώ δεν χρειάζεται να πω τίποτα. Η φωτογραφία (στις 23.8.2010) με τις σακούλες που το «σκάνε» από την παράνομη χωματερή στο Ρεούζι τα λέει όλα. Για την εν λόγω χωματερή, ο Δήμος Στυρέων θα κληθεί να πληρώσει υπέρογκο πρόστιμο (34.000 ευρώ / ημέρα αρχής γενομένης από 15.7.2010)…Αντίστοιχο πρόστιμο θα κληθούν να πληρώσουν πολλοί δήμοι στην Εύβοια! Αλλά δεν ανησυχούν διόλου. Λέτε να ξέρουν κάτι;
Αντίθετα στην Σκύρο έχουν μπλε κάδους!
Απορία: αφού οι μπλε κάδοι μπορούν να πάνε στη Σκύρο, γιατί δεν μπορούν να έρθουν στα Στύρα, στο Μαρμάρι και στην Κάρυστο που είναι «ένα τσιγάρο δρόμος» από την Αθήνα;
Τα παραπάνω θέματα δεν αφορούν μόνο την κ. Μούτσου. Αλλά και τον κ. Μανώλη και τον κ. Πλατυμέση. Τους νυν Δημάρχους σε Στύρα, Μαρμάρι και Κάρυστο. Τους άκουγα την Κυριακή 22.8.2010 στο ραδιόφωνο να μιλάνε για την φωτιά στην Κάρυστο και σκεφτόμουν: στα έργα υποδομής και πολιτισμού, δεν χρειάζεται μπλα-μπλα στο ραδιόφωνο αλλά γνώση και δουλειά. Προφανώς αυτά είναι τα ζητούμενα από τις ερχόμενες εκλογές του Νοέμβρη. Αλλιώς θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας…και των σκουπιδιών μας…
Υ.Γ. Κείνο που με σώζει, είναι ότι ονειρεύομαι σαν τον Καραγκιόζη!
=============
Για το www.servitoros.gr
Ρεούζι
24.8.2010
2010-08-23
 IN THE WILD Genetically engineered versions of the canola plant are thriving. Since the mid 90’ies, farmers and scientists around the world were fanatically pro or fanatically against the Monsanto’s plants based on GMO’s and the weedkiller produced by this company called “Roundup” that kills everything around the GM plant but not the plant. Quite handy the supporters of GMO’s were saying then. I still remember their voices and their articles as I was starting my PhD in Food Science in the University of Leeds in 1993. By 1998, when I started lecturing…against GMO’s and …Roundup, it was quite obvious that some strong side-effects could potentially arise from the use of GMO’s and Roundup. There was no strong scientific evidence against Monsanto then. Also, there was no evidence at all that GMO’s were safe.
Safety and scientific data
Safety is a tricky concept! What is safe? The non-dangerous is safe? The potentially harmless is safe? How many years of research do we need in order to prove that something is safe?
In the case of GMO’s and Roundup, however, it took some years in order to create strong evidence against their safety for the environment! N.B. I wrote “environment” and not humans! Even today, there is NO evidence that GMO’s are not safe for people but we know beyond any reasonable doubt that GMO’s kill biodiversity and also can destroy organic farming.
Genetically engineered versions of the canola plant are flourishing in the form of roadside weeds in North Dakota, scientists say, in one of the first instances of a genetically modified crop establishing itself in the wild. How much of a problem this might be is still a subject to debate. But critics of GMO’s have long warned that it is hard to keep genes in a box. So, genes conferring resistance to common herbicides have started spreading with unwanted consequences.
“If there’s a problem in North Dakota, it’s that these crop plants are becoming weeds,” said Cynthia L. Sagers to NYT, a biology professor at the University of Arkansas, who led the study. Results were presented few days ago at the annual meeting of the Ecological Society of America. Canola, whose seeds are pressed to make the popular cooking oil, is a type of oilseed rape developed by breeders in Canada. In the United States, it is grown mainly in North Dakota and Minnesota, though cultivation is spreading.
The roadside plants apparently start growing when seeds blow from fields or fall out of trucks carrying the crops to market. In the plains of Canada, where canola is widely grown, roadside biotech plants resistant to the herbicide Roundup have become a problem, said Alexis Knispel, who has just completed her PhD on the subject at the University of Manitoba. Some farmers, she said, have had to return to plowing their fields to control weeds — a practice that contributes to soil erosion — because they can no longer use Roundup to control the stray canola plants. She also said the proliferation of roadside canola would make it difficult to keep organic canola free of genetically engineered material.
For the North Dakota study, Meredith G. Schafer, a graduate student at Arkansas, and colleagues traversed 3,000 miles of roads, stopping every five miles and taking a sample of one canola plant if there were any growing. Of the 604 plants collected, 80 percent were genetically engineered, Dr. Sagers said. Some were Roundup Ready, with a gene conferring resistance to Roundup, also known as glyphosate. Others were Liberty Link crops, with a gene conferring resistance to glufosinate. Two plants were found to have genes conferring resistance to both herbicides, suggesting that the crops resistant to each herbicide had mated.
Conclusion
The GM genes have escaped the Pandora’s box and if you are an organic farmer…it will almost impossible to keep your plants free of GM material. Eventually, this will mean that you are going to have legal problems since legislation in EU allows organic material to have only up to 0.9% GM DNA. If more than 0.9% GM DNA is detected in any organic produce, then the farmer can not call it …”organic” .
Tricky times for organic farming…
related links
EU Commission washes her hands about GM safety
Pathetic MEPs on GM labelling
2010-08-19
![η φωτιά στα Στύρα [25.8.2010]](http://3.bp.blogspot.com/_o4gaPRM6wHE/R2IQwKVmcPI/AAAAAAAAAIc/zVVgtRi6ImU/S692/fire%2Bstyra%2Bcopy.jpg)
του Γιάννη Ζαμπετάκη, Επίκουρου Καθηγητή Χημείας Τροφίμων και Lead Auditor, EKΠΑ
======================
izabet@chem.uoa.gr
www.zabetakis.net
www.environmentfood.blogspot.com/
www.tracefoodchain.com/
============================================
Στις 25 Αυγούστου 2010 συμπληρώνονται 3 χρόνια από την μεγαπυρκαγιά στα Στύρα (η φωτογραφία είναι από την νύχτα της 24ης προς 25η Αυγούστου 2007), μια πυρκαγιά που ξεκίνησε (;;) από μια οξυγονοκόλληση στα Μεσοχώρια και έκαψε καμιά 80-αριά χιλιάδες στρέμματα. Σήμερα όμως, 3 χρόνια μετά τι έχει μείνει από την φωτιά του 2007;
Και όμως… Η φωτιά από την αρχαιότητα είναι ένα αγαθό με τρομερές θετικές δυνατότητες. Χάρη στη φωτιά, μάθαμε να μαγειρεύουμε και να αλλάζουμε έτσι τη σύσταση της τροφής. Έτσι, από κυνηγοί-νομάδες, μπορέσαμε να φτιάξουμε πόλεις και να αρχίσουμε να δημιουργούμε σιγά σιγά τον πολιτισμό μας, την ποίηση αλλά και τα …όπλα. Όλος ο κόσμος σήμερα ζει και κινείται και ταξιδεύει και εμπορεύεται χάρη στις μηχανές εσωτερικής καύσης. Σήμερα, όμως τι έχει μείνει απ’ τη φωτιά του 2007;
Δεν έχουν μείνει και πολλά εκτός από το ανακαλύπτουμε ξανά και ξανά τον τροχό! Για παράδειγμα, στην Εύβοια, ζηλέψαμε την δόξα του Ασωπού και του εξασθενούς χρωμίου! Και είπαμε να αποκτήσουμε τον δικό μας Ασωπό! Στον Παγώντα! Και έτσι το θέμα των ελέγχων (ή μήπως των μη-ελέγχων από ΕΦΕΤ και ΕΥΕΠ;) και της εφαρμογής των νόμων δεν σκοτώνει μόνο στα Οινόφυτα αλλά και στο Κοντοδεσπότι! Έχει σκοτώσει και δύο Αγγλάκια σε ένα ξενοδοχείο στην Κέρκυρα από διαρροή γκαζιού. Και δεν σκοτώνει μόνο ανθρώπους. Πλημμελείς έλεγχοι στο νερό σκοτώνουν τα ποτάμια και τις λίμνες μας. Τον Σεπτέμβριο του 2007, 70 φλαμίνγκο πέθαναν στην Κορώνεια ενώ τον Φεβρουάριο του 2008, 1.000 τόνοι ψαριών χάθηκαν στον Αμβρακικό Κόλπο. Σήμερα, ξέρουμε ότι νερό με αρσενικό έχουμε στη Χαλκιδική αλλά και στους Τσακαίους, νερό με νιτρικά και βενζόλιο έχουμε στην Αττική και η μόλυνση με το καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο έχει ταξιδέψει και στην Εύβοια.
Από όλους αυτούς τους θανάτους, τι έχουμε μάθει ως Πολιτεία; Τι έχουμε κάνει για να σταματήσουμε τα λάθη; Για να γίνουμε πιο ευνομούμενη κοινωνία; Για να σταματήσουμε το κακό, πρέπει να βρούμε τη γενεσιουργό αιτία. Στο νερό και στα μεταλλεία της Λάρκο, τα πράγματα είναι σχετικά απλά: κάποιοι ελεγκτές δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους.
Όλα αυτά βέβαια ας μη μας εκπλήσσουν που συμβαίνουν στην Ελλάδα, όπου η έννοια της «κουλτούρας ασφαλείας» είναι απλά… δύο λέξεις. Πόσα παιδιά χωρίς κράνος έχετε δει αγκαλιά με τον γονιό τους σε μια μοτοσυκλέτα ή πόσα παιδιά πραγματικά πηγαινοέρχονται και χοροπηδάνε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου χωρίς ζώνη; Και το κράτος τι κάνει; Τι κάνει ο ΕΦΕΤ; Τι κάνει η ΕΥΕΠ; Τι κάνει η τροχαία; Εκτός από το απλά να παρακολουθούν;
Στις φωτιές όμως; Γιατί το Κτηματολόγιο δεν άρχισε από τις καμένες και τις προς καύση εκτάσεις για να κόψει κάθε κίνητρο εμπρησμού ή «αμέλειας»; Γιατί άρχισε επί Σουφλιά και ΝΔ από Αθήνα και Θεσσαλονίκη; Μα, για καθαρά εισπρακτικούς λόγους… Και σήμερα, επί ΠΑΣΟΚ και Μπιρμπίλη, τι απέγινε το κτηματολόγιο; Το καταβρόχθισε η πράσινη ανάπτυξη; Άρα χρειαζόμαστε ως χώρα άμεσα Κτηματολόγιο Δασών και πλήρως εξοπλισμένη Πυροσβεστική Υπηρεσία. Χωρίς πολιτική χρυσοχο-είδια καθηγεσία αλλά επιχειρησιακή αρτιότητα!
Και μια πρόταση για το θέμα των ελεγκτών: το πρόβλημα είναι να τους εκπαιδεύσουμε ώστε να μιλούν ενιαία ελεγκτική γλώσσα, ανεξάρτητα σε ποιον ελεγκτικό μηχανισμό ανήκουν και να κάνουν πιο αποτελεσματικά τη δουλειά τους! Να τους μάθουμε πώς να κάνουν ελέγχους πιο στοχευμένους, με επιστημονικά κριτήρια βασισμένα στη σύγχρονη κείμενη νομοθεσία αλλά και στους ανερχόμενους διατροφικούς κινδύνους (π.χ. εξασθενές χρώμιο στο νερό, χρώμιο και νικέλιο σε πατάτες, καρότα και κρεμμύδια) και σε τελική ανάλυση να τους δώσουμε το αποδεσμευμένο από πολιτικό κόστος- «βάλλετε κατά βούλησιν». Και όποιος ελεγχόμενος παρανομεί, πρέπει να του επιβάλλεται πρόστιμο άμεσα πληρωτέο. Διότι ο φόβος φυλάει τα έρημα και σήμερα είμαστε, ως πολίτες, πραγματικά έρημοι και τραγικά μόνοι…
Και στα Στύρα, 3 χρόνια μετά από την μεγαπυρκαγιά του 2007, όπου έχει γίνει το απολύτως τίποτα, ποιος θα μας σώσει από την απουσία έργων της Δημοτικής Αρχής ή των Νομαρχιακών εξουσιών;;;
Τρία χρόνια τώρα, στο δήμο Στυρέων, δεν είχαμε καμία αναδάσωση, ουδεμία μέριμνα αληθινή και ουσιώδης! Κάτι γραφικά δεντράκια μοίρασε η δημοτική αρχή πριν από 2 χρόνια και πέραν τούτου…ουδέν! Αλλά και απλά, ως τοπική κοινωνία πάθαμε και μάθαμε! Και έτσι σήμερα, αν δείτε κάποιους αξιοθαύμαστους ανθρώπους με πορτοκαλί μπλουζάκια…δεν είναι παίκτες της Εθνικής Ολλανδίας αλλά οι Εθελοντές Πυροσβέστες των Στύρων! Πέρα και πάνω από δημοτικές και νομαρχιακές (διακοσμητικές και φιλολογικές αλλά κενές) εξουσίες. Τελικά, κάτι έμεινε από την φωτιά: ο εθελοντισμός! Αλλά αρκεί μόνος του; Αρκεί ο εθελοντισμός να αναπλάσει μια περιοχή; Να δώσει όραμα στους νέους; Να δώσει ιδέες και προτάσεις για πραγματικά βιώσιμη ανάπτυξη με κεντρικούς άξονες τον Άνθρωπο και το Σεβασμό στο Περιβάλλον;
Πολλά τα ζητούμενα και οι άρχοντές μας απλά ανεπαρκείς. Και οι δημοτικές-νομαρχιακές εκλογές της 7ης Νοέμβρη πλησιάζουν…Θα βάλουμε μυαλό; Ή θα ξανακαούμε με τις επιλογές μας; 3 χρόνια μετά την πυρκαγιά του 2007…
=====================================
Για το www.servitoros.gr
19/8/2010 2:46:36 πμ
Γιάννης Ζαμπετάκης
697 22 22 869
2010-08-10
Για πρώτη φορά, το Συμβούλιο της Επικρατείας, με τις από 6-8-2010 αποφάσεις του (ΕΑ ΣτΕ 845 και 846/2010), διαπίστωσε τις απειλητικές διαστάσεις που έχει προσλάβει η ρύπανση του ποταμού Ασωπού και της λεκάνης απορροής του για την υγεία των κατοίκων και το περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής των Οινοφύτων. Το δικαστήριο, δικαιώνοντας κατ’ ουσίαν τον αγώνα των κατοίκων της περιοχής, έδωσε διορία ως την 30-11-2010 σε δύο από τις βιομηχανίες που δραστηριοποιούνται εκεί και παράγουν επικίνδυνα απόβλητα τα οποία ρίχνουν στον ποταμό Ασωπό, την κρατική «Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία» και την εταιρία «Μ.Ι.Μαΐλλης ΑΕΒΕ Συστήματα Συσκευασίας» που παράγει χαλυβδοταινίες. Έως την ημερομηνία αυτή, οι παραπάνω βιομηχανίες υποχρεώνονται να λάβουν πρωτόγνωρα για τα ελληνικά δεδομένα μέτρα που θα εξασφαλίσουν τον έλεγχο των παραγομένων από αυτές επικινδύνων αποβλήτων. Οι δικαστικές αποφάσεις θέτουν επί τέλους τις προϋποθέσεις για να σταματήσει η ανεξέλεγκτη υπεδάφια και επιφανειακή διάθεση των βιομηχανικών αποβλήτων, εξαναγκάζοντας τις βιομηχανίες αυτές να προβούν, μεταξύ άλλων (α) σε στεγανοποίηση του υδραυλικού τους δικτύου και σε χαρτογράφηση των οδεύσεών του και (β) σε εγκατάσταση αξιόπιστων υδρομετρητών με μηχανισμό καταγραφής και οργάνων συνεχούς παρακολούθησης βασικών ποιοτικών παραμέτρων. Έτσι, το ΥΠΕΚΑ και η Νομαρχία Βοιωτίας, που δεν έκαναν τίποτα όλα αυτά τα χρόνια για να εφαρμόσουν την νομοθεσία, δεν θα έχουν πλέον κανένα άλλοθι, αφού θα τεθούν σε λειτουργία τα τεχνικά μέσα για τον έλεγχο της ποσότητας του νερού που εισάγουν και καταναλώνουν οι βιομηχανίες αυτές στην παραγωγή, καθώς επίσης και της ποσότητας, της ποιότητας και των λοιπών χαρακτηριστικών των υγρών αποβλήτων που διατίθενται στον ποταμό Ασωπό.
Οι οργανώσεις μας χαιρετίζουν τις δικαστικές αυτές αποφάσεις που οδηγούν τον αγώνα μας για την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος ένα βήμα παραπέρα: από τις καταγγελίες και την επιβολή προστίμων και λοιπών κατασταλτικών μέτρων, οδηγούμαστε πλέον στον εξαναγκασμό των βιομηχανιών να εφαρμόσουν την νομοθεσία και να λάβουν οι ίδιες, όπως οφείλουν, τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα. Με τη συνδρομή πάντοτε των εξαίρετων νομικών παραστατών μας (Γ. Κτιστάκις και Λ. Κιουσοπούλου), θα συνεχίσουμε αμείωτη την προσπάθειά μας να ξαναγίνει ο Ασωπός ένα καθαρό ποτάμι.
Οινόφυτα, 09-08-2010
Ινστιτούτο Τοπικής Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού (ΙΤΑΠ)
Σύλλογος «Πολίτες για την Αειφορία»
28ης Οκτωβρίου 22, 32011, Οινόφυτα Βοιωτίας, pioaniss@yahoo.gr, 2262032741 begin_of_the_skype_highlighting 2262032741 end_of_the_skype_highlighting begin_of_the_skype_highlighting 2262032741 end_of_the_skype_highlighting begin_of_the_skype_highlighting 2262032741 end_of_the_skype_highlighting, 6936726370
====================
Το ΣτΕ μίλησε! Η καταληκτική ημερομηνία για την ΕΑΒ και τον Μαΐλη είναι μόλις εκατόν κάτι μέρες μακριά. Θα προλάβουν οι εν λόγω βιομηχανίες να συμμορφωθούν σε 100 μέρες; Θα προλάβει η ΕΥΕΠ να μάθει να κάνει επιθεωρήσεις μέσα σε 100 μέρες; Θα έχει φτιάξει η ΕΥΕΠ τον αλγόριθμο για υποβολή προστίμων σε παρανομούντες-ρυπαντές σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει»; Πόσο κοστίζει αλήθεια η αποκατάσταση του υπόγειου υδροφορέα σε Ασωπό και Οινόφυτα αλλά και Θήβα;;; Αυτό το κόστος, κ. Καραβασίλη, ποιος θα το πληρώσει; Και σύμφωνα με ποιον αλγόριθμο;
Και τα τρόφιμα που παράγονται εκεί;
Στις 30.9.2010 θα ανακοινώσουμε επίσημα σε διεθνές επιστημονικό συνέδριο στην Μυτιλήνη τα επίπεδα βαρέων μετάλλων σε τρόφιμα-βολβούς σε Ασωπό, Οινόφυτα και Θήβα…30.9.2010 αυλαία για τρόφιμα, 30.11.2010 αυλαία για ανεπαρκείς επιθεωρήσεις (από ΕΥΕΠ και ΕΦΕΤ) ή πραγματική συμμόρφωση των ρυπαντών…Κάτι μου λέει ότι αυτό το φθινόπωρο η τραγωδία του Ασωπού θα μπει στην φάση της Κάθαρσης…
Μπράβο στο ΣτΕ. Αρκεί οι θιγόμενοι να προσπαθήσουν πραγματικά να λύσουν το πρόβλημα και όχι απλά να ψάξουν να βρουν πολιτικάντικες δηλώσεις…όπως έκανε η Τίνα Μπιρμπίλη σχετικά με το Cr(VI) και το πρόβλημα με το νερό στην Μεσσαπία όπου η Τίνα πάει να «ξεπεράσει» την Δικαιοσύνη και την απόφαση 1158/30.6.2010 του Πρωτοδικείου Χαλκίδας.
Η πολιτική πάνω από την Δικαιοσύνη;
Έγκλημα; Ναι!
Η Τιμωρία αργεί;
Γιάννης Ζαμπετάκης
Επικ. Καθηγητής Χημείας Τροφίμων και Lead Auditor
ΕΚΠΑ
2010-08-05
Διαθέσιμο από τον Σεπτέμβρη 2010.
2010-07-31
Εδώ και 4 χρόνια που έχω γίνει κάτοικος Δήμου Στυρέων και παρακολουθώντας από κοντά, λόγω της Χημείας των Τροφίμων που υπηρετώ στο Πανεπιστήμιο, τα τεράστια περιβαλλοντικά προβλήματα της Εύβοιας [που πλέον έχουν γίνει μέρος της διατροφικής μας αλυσίδας μιας και τα βαρέα μέταλλα του νερού της Μεσσαπίας περνάνε στα τρόφιμα-βολβούς (π.χ. πατάτες, καρότα, κρεμμύδια)], είναι απίστευτη αυτή η άμετρη αερολογία από σχετικο-άσχετους…Αιρετούς ή μη! Στελέχη των ΟΤΑ, των ΝΟΑ ή ακόμα και Βουλευτές ή και Υπουργούς (βλ. πρόσφατη απάντηση κ. Μπιρμπίλη σε σχετική με Μεσσαπία ερώτηση της κ. Περλεπέ)…
Το πρόβλημα είναι τεράστιο…Χωματερές (ΧΑΔΑ) παντού, μηδενική ανακύκλωση εκτός από ελάχιστες γειτονιές στην βόρεια Εύβοια και στην Σκύρο, κατεστραμμένος υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας στην Μεσσαπία, ασφαλιστικά μέτρα κατά του Δημάρχου εκεί από τις 30.6.2010, αλλά το αυτί των ιθυνόντων δεν ιδρώνει…
Ακόμα και σήμερα, κάπου 40.000 κάτοικοι στην Μεσσαπία πίνουν νερό με εξασθενές χρώμιο και νικέλιο…Ακόμα και σήμερα, οι ΒΙΟΚΑ υπολειτουργούν, οι ΧΑΔΑ λειτουργούν παράνομα και η λέξη «διαβούλευση» είναι ψιλά γράμματα.
ΧΥΤΥ Καρυστίας; Ανέκδοτο δύο λέξεων!
Ορθολογική διαχείριση απορριμμάτων; Μόνο στο μυαλό των δημάρχων και στα όνειρα του ΥΠΕΚΑ…
Και ο Καλλικράτης; Τώρα που οι Δήμοι μεγαλώνουν, μεγαλώνουν και τα προβλήματα και οι υποχρεώσεις και οι ευθύνες…
Πώς θα λύσει αυτά τα προβλήματα ο νέος Δήμαρχος Αλιβερίου-Κύμης; Ή ο αντίστοιχος Καρύστου-Μαρμαρίου-Στύρων; Δύσκολη η αποστολή του/της…Μόνο με διεπιστημονική και άκρως τεχνοκρατική προσέγγιση μπορεί κάτι να γίνει…Αρκεί όμως να είναι ικανός manager και όχι απλά αερολογούντας φιλόλογος ή κομματοφρουρός…
Απαιτούμενη συνθήκη; Να φτιάξει μια ομάδα στελεχών με συμπληρωματικές ικανότητες και γνώσεις…Ομάδας ικανής να προτείνει εφικτές λύσεις και να «σπάσει αυγά» και όχι απλά να μπουρδολογεί αενάως…και να στήνει κάθε καλοκαίρι γραφικά πανηγυράκια. Χορτάσαμε χορούς και πανηγύρια…Ο ποιοτικός τουρισμός – πολύτιμο εισόδημα για την Εύβοια- μπορεί να προσελκυθεί όμως με άλλους τρόπους, πιο δύσκολους που απαιτούν άλλη προσέγγιση. Προφανώς οι νυν άρχοντες των ΟΤΑ είναι ελάχιστου πολιτικού βεληνεκούς για τις προκλήσεις της Εύβοιάς μας…Κάτι άλλο χρειάζεται…Και στο ψάξιμό μας για αυτό το κάτι άλλο που μας πρέπει και μας αξίζει, πρέπει να έχουμε ως case-study προς αποφυγή την Μεσσαπία. Όπου ο υπόγειος υδροφορέας είναι ένα κοκτέηλ τοξικών μετάλλων, η κεντρική εξουσία είναι απούσα, η ΔΕΥΑΜ απλά δεν πράττει αυτό που της απαιτεί ο νόμος αλλά και τα πρόσφατα ασφαλιστικά μέτρα (από τις 30.6.2010 που έχει εκδοθεί η απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων κατά της ΔΕΥΑΜ…τίποτα δεν έχει γίνει) και οι κάτοικοι ζουν ένα ακόμα καλοκαίρι πίνοντας καρκίνο, πλενόμενοι με καρκίνο, μαγειρεύοντας με καρκίνο, ποτίζοντας τους κήπους τους με καρκίνο. Η Δικαιοσύνη έχει μιλήσει και διατάξει όμως πλέον τους από τον Νόμο Υπεύθυνους να φέρουν καθαρό νερό. Γιατί βραδυπορούν; Μήπως πρέπει να συνεχίσουμε τον Δικαστικό Αγώνα με νέες μηνύσεις και Αγωγές; Μέχρι να γίνει το αυτονόητο: να τρέξει καθαρό νερό από τις βρύσες των κατοίκων της Μεσσαπίας.
Μέσα σε όλη αυτή την εν Μεσσαπία τραγωδία, τα κόμματα αποδεικνύουν ότι απλά κοιμούνται…Και καλά τα κόμματα εξουσίας…Δικαιούνται να κοιμούνται μιας και αυτά ανάθρεψαν την Λάρκο, αυτά αφήνουν τους λαθρέμπορους τοξικών αποβλήτων να κυκλοφορούν ελεύθεροι, αυτά στελεχώνουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς (π.χ. ΕΥΕΠ και ΕΦΕΤ) με μικρού ειδικού βάρους επιστήμονες.
Αλλά τα κόμματα της Αριστεράς και της Οικολογίας πού είναι; Παράδειγμα προς αποφυγή: το κόμμα με το οποίο πολιτεύτηκα στις εκλογές του περασμένου Οκτώβρη (Οικ. Πράσινοι): αντί να προτείνει λύσεις και να δείξει τους υπεύθυνους της καρκινογόνου ρύπανσης και να ζητήσει την τιμωρία βάσει της αρχής “ο ρυπαίνων πληρώνει” (αλήθεια, τι πρόστιμο πρέπει να πληρώσει αυτός που ρύπανε τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα στην Μεσσαπία;;;), ήρθε πριν από λίγες μέρες στην Μεσσαπία με εκπροσώπους μη ειδικούς, είδε τους τραγωδούς και τους κωμικούς στην Μεσσαπία και έβγαλε μια ανακοίνωση! Κάτι σαν το «veni, vidi, vici» αλλά εδώ δεν έχουμε νίκη αλλά την απόλυτη πολιτική ήττα! Οι Οικ. Πράσινοι δυστυχώς αποδεικνύουν με την συνεχιζόμενη μαλθακή τους στάση ότι στο να διαβουλεύονται θεωρητικώς είναι εξαιρετικοί αλλά στην πολιτική πρακτική παραμένουν τραγικά αναλφάβητοι. Τον Οκτώβρη το ΠΑΣΟΚ μάς πρότεινε υφυπουργείο στο ΥΠΕΚΑ, με τον τότε πολιτικό μας αναλφαβητισμό είπαμε όχι! «Πολιτική αυτοκτονία» έγραφα στις 8.10.2009 στα ΝΕΑ για εκείνη την άρνηση! Ένα κείμενό μου που σαφώς ενόχλησε και ο τότε επικεφαλής των Οικ. Πρασίνων στην Εύβοια ζήτησε την διαγραφή μου από την Πολιτική Κίνηση των ΟΠ στην Εύβοια. Αλλά ακόμα και σήμερα, οι Οικολόγοι Πράσινοι αποδεικνύονται πολιτικά αδρανείς και κατά Βάρναλη “μοιραίοι, άβουλοι και δειλοί αντάμα”!
Και είναι τραγική αυτή η άρνηση να δούμε την πραγματικότητα κατάματα μιας και τα περιβαλλοντικά προβλήματα της Εύβοιας είναι έντονα και η soft οικολογική προσέγγιση (π.χ. η πράσινη ανάπτυξη της Μπιρμπίλη ή γραφικά δελτία τύπου από τα υπόλοιπα κόμματα) είναι απλά ανεπαρκής. Η τραγωδία της Μεσσαπίας θα συνεχίζει να αποτελεί case-study προς αποφυγή μέχρι να έρθει καθαρό νερό (από τον Μόρνο;).
Και όλοι μας απλά θα παρακολουθούμε ένα τεράστιο πείραμα ζωής και θανάτου όπου όλοι οι κάτοικοι της Μεσσαπίας είναι πειραματόζωα πίνοντας καρκινογόνο νερό…
Γιάννης Ζαμπετάκης
Επικ. Καθηγητής Χημείας Τροφίμων
Πανεπιστήμιο Αθηνών
|